ินออกมาจากในบ้านพักเอง พวกฉีหลงยังคงเข้าอบรมหลักสูตรฝึกฝน ยังไม่กลับมา หลิงหลานตัดสินใจไปที่ท่าเพื่อส่งพ่อของเธอ หลีกเลี่ยงไม่ให้หลิงเซียวเข้าใจผิดและก็เสียใจอีกครั้ง
หลิงหลานรู้ดีว่า หลิงเซียวปลอมตัวเดินทางไกลแสนไกลมาที่โรงเรียนทหารก็เพราะท้ายที่สุดเขายังเป็นห่วงเธอ ดังนั้นเลยอยากเข้ามาดู ถึงแม้หลิงหลานคิดว่าการกระทำของหลิงเซียวเยอะเกินความจำเป็น แต่ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า หลิงหลานรู้สึกประทับใจอย่างสุดซึ้งแล้ว เธอได้รับรู้ถึงความรักของพ่อที่รับได้ทุกอย่างและไม่มีขอบเขตของหลิงเซียวที่มีต่อลูกสาว ถึงแม้ต่างฝ่ายต่างพลาดเวลาไปสิบหกปี แต่หลิงเซียวตั้งใจทุ่มเทในความสัมพันธ์มากกว่าหลิงหลาน ควรพูดว่าหลิงเซียวยังคงผ่านคุณสมบัติในบทบาทของพ่อ
การใช้เวลาร่วมกันในโรงเรียนทหารหลายวันนี้ทำให้หลิงหลานค่อยๆ หลอมรวมหลิงเซียวในมิติมรดกกับหลิงเซียวในความเป็นจริงเข้าด้วยกัน ถ้าหากไม่ใช่เพราะหลิงหลานชินกับการทำหน้าตาย และดวงหน้าของหลิงเซียวดูอ่อนเยาว์มากเกินไปหน่อยละก็ บางทีหลิงหลานอาจจะเอ่ยปากเรียกว่า ‘พ่อ’ เพื่อเติมเต็มความปรารถนาของหลิงเซียวแล้ว ส่วนตอนนี้…
ทีมทดสอบประเมินของหลิงเซียวแทบจะเป็นกลุ่มสุดท้ายที่ออกจากโรงเรียนทหารชายที่หนึ่ง คนที่มาส่งยังคงมีไม่น้อยจริงๆ บางคนเป็นพวกนักเรียนทหารชั้นปีสูงๆ ที่ทดสอบประเมินเข้าไปในกองพลที่ยี่สิบสามได้สำเร็จ ยกตัวอย่างเช่น พวกฮั่วเจิ้นอวี่ และมีจำนวนมากที่เป็นนั
