“การควบคุมของนายอ่อนด้อยที่สุดในทีม เพื่อคำนึงถึงความปลอดภัย นายต้องอยู่ที่นี่ ดูแลข้อมูลชุดนี้ไว้ให้ดี ถ้าเกิดเป็นแบบนี้แล้ว นายยังไม่ระวังทำตัวเองตายขึ้นมาอีก นายแม่งก็เลิกคิดเข้าร่วมทีมหลิงเทียนของพวกเราได้เลย” ฉีหลงเอ่ยข่มขู่อย่างโหดเหี้ยม
คำพูดนี้ทำให้ฉางซินหยวนหน้าแดงไม่หยุด เกิดความคิดอยากประท้วง แต่ก็พบว่าฉีหลงพูดมาไม่ผิด ดังนั้นเขาจึงพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
ฉีหลงกล่าวคำพูดนี้จบก็ไม่สนใจว่าในใจฉางซินหยวนมีความเห็นค้านหรือเปล่า เขาโบกมือกว้างๆ ทีหนึ่ง เรียกพวกเพื่อนๆ ออกจากห้องหุ่นรบรีบไปยังท่าส่งตัว ฉีหลงรู้สึกร้อนรนและกังวลใจ ไม่รู้ว่าลูกพี่ของตนที่อยู่ด้านนอกจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง ความจริงเขาอยากไปดูสถานการณ์ที่ส่วนหางตั้งนานแล้ว เพียงแต่เขาถูกหลี่หลานเฟิงชิงไปก่อนก้าวหนึ่ง…
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ฉีหลงเริ่มรังเกียจหลี่หลานเฟิง หมอนี่แม่งแสดงออกมากเกินไปแล้ว คว้าทุกโอกาสเพิ่มความมีตัวตนต่อหน้าลูกพี่อย่างมาก ถึงแม้ฉีหลงจะดูหมิ่นหลี่หลานเฟิงอยู่บ้าง แต่ส่วนลึกในใจกลับชื่นชมอีกฝ่ายสุดขีด เพราะว่ามีเพียงคนที่ใส่ใจลูกพี่หลานอย่างแท้จริงเท่านั้นถึงจะมีท่าทีแสดงออกแบบนี้
เมื่อฉีหลงเคลื่อนไหว ลั่วล่าง หานจี้จวินและคนอื่นๆ ก็ไปตามเขา ถ้าหากไม่ใช่เพราะลูกพี่หลานเคยสั่งเอาไว้ว่าพวกเขาต้องเชื่อฟังคำสั่งของฉีหลงตลอดการเดินทางนี้ละก็ พวกเขาคงจะข่มกลั้นความทนไม่ไหวพุ่งไปที่ส่วนหางนานแล้ว จะรอจน
