รั้งไว้ เขากับกระต่ายห้อยอยู่ด้านล่างยานรบ และกำลังไต่ขึ้นสูงอย่างรวดเร็ว ที่แท้พวกฉีหลงมาถึงในช่วงเวลาวิกฤติ คว้าต้นขาทั้งสองข้างของหุ่นรบเขาไว้อย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาดที่อุดหูไม่ทัน
ส่วนหุ่นรบของฉีหลงก็ถูกลั่วล่างกับหานจี้จวินจับไว้แน่น ด้านหลังพวกเขาก็คือเซี่ยอี๋กับหลินจงชิง พวกลั่วล่าง หานจี้จวินสี่คนกุมราวจับบนผนังท่าส่งตัวไว้คนละข้างอย่างมั่นคง ฝืนหักล้างแรงตกลงไปของหุ่นรบเขากับกระต่าย
ในตอนที่หานจี้จวินเอ่ยเตือนอย่างรวดเร็วว่าให้ทุกคนใช้แรงร่วมกันลากเขากับกระต่ายกลับมาที่ยานรบ หลี่ซื่ออวี๋ก็ปรากฏตัวขึ้นมา ในที่สุดฉีหลงก็ดึงหลี่หลานเฟิงกับมาได้ภายใต้ความช่วยเหลือของหลี่ซื่ออวี๋ ท้ายที่สุดก็ลากหลิงหลานกลับเข้ามาในยานรบได้สำเร็จ
เมื่อหลิงหลานที่รอดพ้นจากหายนะเข้ามาในยานรบ เธอก็ทิ้งคำพูดประโยคหนึ่งไว้โดยที่ไม่พูดมากทันทีว่า “รีบกลับไปที่ห้อง!” เธอพาพวกลูกทีมรีบกลับไปยังห้องหุ่นรบของส่วนหาง เนื่องจากเสี่ยวซื่อบอกหลิงหลานว่า ยานรบจะพุ่งฝ่าชั้นบรรยากาศแล้ว หากหุ่นรบที่ไม่มีความมั่นคงและขาดพลังงานอยู่ตรงท่าส่งตัวต่อไป ย่อมเป็นการฆ่าตัวตายแน่นอน
ทุกคนพุ่งเข้าไปในท่าส่งตัวอย่างรีบเร่ง เสี่ยวซื่อรีบปิดประตูผนึกให้สนิทบานแล้วบานเล่า เมื่อฉางซินหยวนที่รออยู่บนบูสเตอร์ซีทเพื่อรับประกันความปลอดภัยเห็นหลิงหลานพุ่งเข้าในห้องหุ่นรบเป็นคนแรก เขาก็ตะโกนด้วยความตื่นเต้นทันทีว่า “ลูกพี่หลาน นา
