ายออกมาว่า “รักษาตัวด้วย!”
ผู้ช่วยผู้บัญชาการวันทยาหัตถ์อย่างนอบน้อม “ครับ! ท่าน!” เขากล่าวจบก็หันกายออกไปจากห้องควบคุมหลักของยานอวกาศด้วยความเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ และในขณะที่เขาหันกายไปนั้น สมาชิกทุกคนในห้องควบคุมหลักรวมถึงผู้บัญชาการคนนั้นต่างวันทยาหัตถ์ให้เขาอย่างเงียบงัน นี่เป็นการทำความเคารพต่อเพื่อนร่วมรบ และก็เป็นการอวยพรให้เพื่อนร่วมรบด้วย
……
ส่วนทางด้านหลิงหลาน พอฐานที่มั่นซวิ่นหลงเปิดใช้งานอาวุธสุดยอดแล้ว หลิงหลานก็ได้รับข่าวนี้ทันที นี่ทำให้เธอรู้สึกหนักอึ้งมากเพราะว่าอาวุธสุดยอดของฐานที่มั่นแต่ละแห่งต่างมีอานุภาพที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง เป็นไพ่ตายสุดท้ายที่คุ้มครองฐานที่มั่น เป็นอาวุธสังหารจัดการกับยานอวกาศและหุ่นรบที่ทรงพลัง ต่อให้โล่พลังงานของยานอวกาศแข็งแกร่งอีกสักแค่ไหน มากสุดก็ต้านทานการโจมตีได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น เพราะว่าหลังจากการโจมตีหนึ่งครั้ง พลังงานสะสมแต่เดิมของยานอวกาศก็จะถูกผลาญจนหมด แค่คิดก็รู้ได้ว่ายานอวกาศที่ไม่มีโล่พลังงานจะกลายเป็นเป้าโจมตีที่ชัดเจน อาวุธที่มีอานุภาพเล็กน้อยต่างยิงยานอวกาศเป็นรูพรุนได้
นี่ทำให้ทีมหลิงหลานตกอยู่ในสภาพสิ้นหวัง เมื่อเสียชีวิต ภารกิจก็จะล้มเหลว เรื่องที่สำคัญคือพวกเขาไม่สามารถออกไปจากฐานที่มั่นซวิ่นหลง ไม่อาจกลับไปยังโลกความเป็นจริงได้ด้วย อย่างที่คิดไว้เลย ภารกิจระดับ SSS โรคจิตสุดๆ กระทั่งอาวุธสุดยอดของฐานที่มั่นก็ถูกน
