ำมาใช้
หลิงหลานเห็นผู้ช่วยผู้บัญชาการอาสาไปรบเองก็ผุดความคิดขึ้นในใจโดยพลัน เธอเอ่ยปากกล่าวกับฉีหลงว่า “ฉีหลง จากนี้ไป ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น นายต้องพาลูกทีมรอดกลับไปที่เขตศูนย์กลาง ทำภารกิจของพวกเราให้สำเร็จ”
ฉีหลงยังไม่ทันตระหนักได้ แต่ลูกพี่สั่งอะไร เขาก็ต้องไปทำอย่างสุดความสามารถ ดังนั้นจึงบอกว่าเข้าใจแล้วด้วยความจริงจัง
หลี่หลานเฟิงได้ยินคำกล่าวก็อึ้งไป เขาตระหนักได้ทันที จากนั้นเขาก็เอ่ยด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไปว่า “กระต่าย นายจะออกไปเหรอ?” เมื่อนึกถึงตอนขามา หลิงหลานเคยบังคับหุ่นรบระดับราชันสกัดกั้นคลื่นพายุสนามแม่เหล็ก ท่าทีเหน็ดเหนื่อยหมดเรี่ยวแรงพลันปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหลี่หลานเฟิง ทำให้หัวใจของหลี่หลานเฟิงสั่นระริกโดยพลัน
คำพูดของหลี่หลานเฟิงทำให้บรรดาสมาชิกทีมเข้าใจแจ่มแจ้งทันทีว่า หลิงหลานเตรียมตัวทำอะไร ก่อนจะทยอยกันเอ่ยปากคัดค้าน พวกเขาไม่อยากขาดการติดต่อกับลูกพี่อีกครั้ง
หลิงหลานเห็นดังนั้นก็ชายตามองทุกคนอย่างเย็นชาแวบหนึ่ง จากนั้นก็เอ่ยเสียงเรียบว่า “เชื่อฟังคำสั่ง!”
ถึงแม้น้ำเสียงพูดของหลิงหลานจะราบเรียบยิ่ง แต่พวกลูกทีมยังคงรู้สึกได้ถึงไอเย็นเยียบสายหนึ่งโจมตีใส่ร่างกายในพริบตา ทำให้อารมณ์ที่ตื่นตัวแต่เดิมใจเย็นลงทันที ความกล้าหาญคล้ายกับถูกแช่แข็งก็ไม่ปาน ไม่กล้าส่งเสียงประท้วงอีกต่อไป
มีเพียงหลี่หลานเฟิงเท่านั้นที่บางทีพลังจิตอาจจะแข็งแกร่งเหนือชั้นเลยไม่ได้ถูก
