หลิงหลานสยบ หรืออาจจะเป็นห่วงก็เลยสับสน เขาจึงเอ่ยปากพูดอีกครั้งว่า “กระต่าย ถ้านายไป ฉันก็จะไปกับนายด้วย” เขาไม่มีทางทอดทิ้งกระต่ายหลบหนีไปคนเดียวเป็นอันขาด
หลิงหลานแค่บังคับหุ่นรบให้ยื่นมือขวาออกไปแตะส่วนหัวของหุ่นรบหลี่หลานเฟิงเบาๆ เท่านั้นและกล่าวว่า “ชีตาห์ นายยังอ่อนแอมากเกินไป ถ้าอยากช่วยฉัน นายก็ต้องเพิ่มความสามารถของนายก่อน ไม่อย่างนั้นนายไปกับฉัน ก็เป็นแค่การถ่วงแข้งถ่วงขาฉัน อีกอย่าง อย่าทำให้ฉันผิดหวังที่เชื่อมั่นในตัวนายนะ”
หลิงหลานกล่าวจบก็เดินออกจากบูสเตอร์ซีทของหุ่นรบแล้วให้เสี่ยวซื่อส่งคำสั่งให้ระบบลำเลียงของยานอวกาศเคลื่อนย้ายหุ่นรบไปยังเครื่องส่งตัวของท่าส่งตัว
คำพูดของหลิงหลานทำให้หลี่หลานเฟิงโศกเศร้าหดหู่ ที่แท้ในใจกระต่าย ความสามารถของเขาอ่อนแอถ่วงแข้งถ่วงขาขนาดนี้เลย? คำพูดนี้ทำร้ายคนอยู่บ้างจริงๆ…เขานั่งอยู่ในห้องคนขับ กำหมัดแน่น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเกลียดชังร่างกายที่ทรุดโทรมของตัวเอง
ไม่ เขาจะท้อแท้ใจแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด ครั้งหน้าเขาจะต้องทำให้กระต่ายรู้ว่า เขา…หลี่หลานเฟิงมีความสามารถเพียงพอที่จะต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเขา หลี่หลานเฟิงลูบข้อมูลในกระเป๋า ในเมื่อตอนนี้ความสามารถของเขาช่วยเหลือกระต่ายไม่ได้ เช่นนั้นเขาไม่อาจทรยศความเชื่อใจของกระต่ายได้อีก เขาจะต้องรอดและมอบข้อมูลชุดนี้ให้เจ้าเมืองหงหยาง ทำภารกิจก่อตั้งหน่วยรบของกระต่ายให้จงได้
พอรู้ว่าผู้ช
