บต่ำไม่กล้าเอ่ยความเห็นคัดค้าน
เวลานี้ยานอวกาศออกห่างจากพื้นดินประมาณหลายร้อยเมตรแล้ว ขอเพียงขึ้นสูงถึงระดับสองพันเมตรก็สามารถสับเปลี่ยนจากความเร็วต่ำไปเป็นความเร็วสูงได้ หลังจากนั้นก็จะหลุดพ้นจากแรงดึงดูดของดาวฐานที่มั่น มาถึงอวกาศอย่างแท้จริง เวลานั้นพวกเขาถึงนับว่าปลอดภัยจริงๆ หน้าผากของทุกคนในห้องควบคุมหลักของยานอวกาศเริ่มหลั่งเหงื่อเย็นๆ ออกมา เนื่องจากเวลานี้มักจะเป็นช่วงเวลาอันตรายมากที่สุดของยานอวกาศ ถูกอาวุธจากภาคพื้นโจมตีได้ง่ายมากที่สุด
ทันใดนั้นเอง ลูกทีมที่เฝ้าตรวจตราสภาพแวดล้อมรอบๆ บริเวณก็เบิกตาโต ตะโกนเสียงดังลั่นว่า “ฐานที่มั่นเปิดใช้งานอาวุธระดับสุดยอดแล้ว พวกเราจะถูกยิงตก…”
ผู้บัญชาการได้ยินคำกล่าวก็พุ่งปราดเข้าไป จากนั้นก็เห็นยอดเขาลูกใหญ่ที่เดิมทีดูเหมือนภูเขาที่แห้งแล้งตรงบริเวณชายขอบฐานที่มั่นแยกออกฉับพลัน กระบอกปืนใหญ่มหึมากำลังไต่สูงขึ้นมาจากด้านล่างช้าๆ ถึงแม้ว่าจะเผยแค่ส่วนหัว แต่ผู้บัญชาการเห็นของสิ่งนั้นแวบเดียวก็รู้ว่านี่คืออะไร สีหน้าของเขาซีดเผือดขึ้นมาในพริบตา
ถ้าหากยานอวกาศถูกทำลาย ถึงแม้พวกเขาจะไม่ได้ตายจริง แต่จุดฟื้นคืนชีพอยู่ที่ฐานที่มั่นซวิ่นหลง ไม่นานพวกเขาจะต้องกลายเป็นนักโทษของฝ่ายตรงข้ามแน่นอน ผู้บัญชาการไม่มีความมั่นใจว่าเขาสามารถนำพาสมาชิกทีมหลบหนีได้สำเร็จเป็นครั้งที่สอง หากรอคอยกองบัญชาการสังเกตเห็นว่าสถานการณ์ท่าไม่ดีแล้ว และส่งคนเข้า
