ู้ระหว่างผีซวีโหดเหี้ยมมาก มันเป็นการตายกันไปข้างหนึ่ง หรือไม่ก็เป็นการบาดเจ็บด้วยกันทั้งคู่ ทว่านี่ไม่ได้ส่งผลต่อการนับถือของพวกเขาที่มีต่ออีกฝ่าย ว่าตามเหตุผลแล้ว อย่างมากที่สุดพลังผีซวีของตี้ซวีก็ฝืนทนการโจมตีติดต่อกันของพวกเขาได้เพียงหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น ทว่าตี้ซวีกลับฝืนทนได้เป็นเวลาเกือบเท่าตัว จิตใจที่แน่วแน่ไม่ยอมแพ้เช่นนี้ทำให้ผีซวีสองคนนี้เกิดความรู้สึกเลื่อมใสขึ้นมา
อันที่จริงตลอดมาจักรวรรดิซีซาร์ของพวกเขาไม่อาจทำความเข้าใจได้เลยว่า ทำไมทหารหัวเซี่ยบางคนที่เห็นได้ชัดว่าไม่ได้แข็งแกร่ง แต่กลับระเบิดพลังรบที่เหนือกว่าความสามารถของร่างกายเขาได้หลายเท่าตัวในช่วงเวลาสำคัญ ก็เหมือนกับผีซวีตรงหน้านี้ที่ฝืนประคับประคองได้เป็นเวลาเท่าตัว
ตี้ซวีได้ยินถึงตรงนี้ แววตาก็ส่องประกายถึงความตระหนักได้แวบหนึ่ง มิน่าล่ะ คู่ต่อสู้ที่ไม่มีทางปรากฏตัวถึงได้โผล่ขึ้นตรงหน้าเขาอย่างกะทันหัน ความรู้สึกในใจเขาสับสนขึ้นมา สุดท้ายก็เปลี่ยนเป็นถอนหายใจ “สุดท้าย ฉันยังคงพ่ายแพ้”
เขารู้ดีว่าเขาเป็นลูกธนูสุดแรงบินแล้ว ฝืนทนได้ไม่นานนัก ส่วนฝ่ายตรงข้าม เนื่องจากพวกเขาร่วมมือกันโจมตีสองคน ทั้งคู่ต่างมีเวลาพักผ่อนปรับลมหายใจ พลังผีซวียังนับว่าเหลือล้น ผลแพ้ชนะจึงชัดเจนแล้ว
ผีซวีในเสื้อคลุมดำอีกคนเอ่ยด้วยความเสียดายว่า “ตั้งแต่ช่วงเวลาที่นายเหยียบเข้ามาในฐานที่มั่นซวิ่นหลง เราก็ถูกกำหนดให้ต่อสู้จนตายกันไปข