งของชายสวมเสื้อคลุมดำอีกคนก็สั่นเทาทันใด สีหน้าของเขาแดงก่ำจากนั้นก็ซีดเผือด แต่เขาก็ฟื้นตัวกลับมาอย่างรวดเร็ว ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร
ตี้ซวีทำการโจมตีครั้งสุดท้ายแล้ว เมื่อพบว่ามันถูกฝ่ายตรงข้ามต้านทานไว้ได้สำเร็จก็ได้แต่มองโลกเสมือนจริงใบนี้ด้วยความโศกเศร้าและอาลัยอาวรณ์ ทั่วทั้งร่างของเขาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นจุดสีขาวนับไม่ถ้วนก่อนจะปลิวกระจัดกระจายออกไป…ตอนแรกที่เขารับภารกิจ เขาไม่คาดคิดเลยว่าเขาอาจจะถูกเด็ดปีกที่นี่ เรื่องที่น่าเสียดายเพียงอย่างเดียวคือ เขาไม่รู้เลยว่าเขาตายด้วยน้ำมือของใคร ไม่อาจบอกเพื่อนให้มาแก้แค้นแทนเขาได้
ผีซวีที่สวมเสื้อคลุมดำสองคนเห็นร่างของตี้ซวีสลายไปจนหมด กลายเป็นหนึ่งเดียวกับโลกเสมือนจริง พวกเขาถึงค่อยพรูลมหายใจเบาๆ เฮือกหนึ่งก่อนจะวางใจลง คนในเสื้อคลุมดำที่ได้รับบาดเจ็บเอ่ยด้วยรอยยิ้มฝืดเฝื่อนว่า “ไรเตอร์ ไม่คิดเลยว่าการโจมตีก่อนตายของเขาจะร้ายกาจขนาดนี้ ถ้าเกิดไม่ได้นายขวางไว้ทันเวลาละก็ ต่อให้ฉันไม่ตายก็คงได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้ว”
“ไวต์ นายต้องใจลอยตอนเรียนแน่ๆ” ไรเตอร์ที่ฟื้นตัวกลับมาอดต่อว่าไม่ได้
“หา?” ไวต์หันไปมองเพื่อนข้างกายด้วยความงุนงง
“อาจารย์บอกชัดเจนในวิชาแนะแนวแล้วว่า ผีซวีของประเทศอื่นๆ ต่างมีลักษณะเฉพาะของตัวเองในเวลาต่อสู้ ส่วนผีซวีของสหพันธรัฐหัวเซี่ย จะต้องระมัดระวังการโจมตีครั้งสุดท้ายก่อนตายของพวกเขาเป็นพิเศษ เพราะว่าทหารสหพันธรัฐชอบใช้
