ของหลี่หลานเฟิงกำแน่น ถึงขนาดที่ยังได้ยินเสียงฟันของอีกฝ่ายขบกันจนแทบหัก
หลิงหลานนึกว่าหลี่หลานเฟิงต้องการเวลาพักหนึ่งในการปรับสภาพจิตใจ ต่อให้เป็นเธอ หลังจากที่สังหารคนครั้งแรกในมิติการเรียนรู้ เธอก็แทบจะพังทลาย เกือบจะอ้วกตับไตไส้พุงของตัวเองออกมาหมด…
อย่างไรก็ตาม การรักษาที่มิติการเรียนรู้มอบให้ไม่ใช่การแนะแนวจิตใจ หากแต่เป็นการเข่นฆ่าอย่างไร้ที่สิ้นสุด ฆ่าจนกระทั่งคุณชินชา ทุกครั้งที่หลิงหลานนึกถึงเรื่องเหล่านี้ก็หวาดกลัวไม่หยุด ลอบยินดีที่จิตใจตัวเองแข็งแกร่งทรหด ไม่ได้ถูกทรมานจนเป็นบ้าเพราะเรื่องนี้
เดิมทีหลิงหลานวางแผนไว้ว่า ตอนที่เธอพาลูกทีมจากไปจะให้เสี่ยวซื่อทำการเก็บกวาดเรื่องราวในตอนท้าย กำจัดคนเหล่านี้ให้หมด อย่างไรก็ตาม เมื่อสักครู่นี้ตอนที่หลี่หลานเฟิงถามขึ้น หลิงหลานก็ผุดความคิดขึ้นมา บอกความคิดที่แท้จริงของเธอให้อีกฝ่ายฟัง เธออยากเห็นจริงๆ ว่าชีตาห์สามารถไปได้ถึงขั้นไหน เขาจะไม่เข้าใจการกระทำของเธอ? หรือว่าจะไม่ยอมลงมือเพราะว่าใจอ่อน…
หลิงหลานครุ่นคิดความเป็นไปได้มากมาย แต่เธอไม่คาดคิดเลยว่าหลี่หลานเฟิงสามารถปรับตัวรับความกดดันทางจิตใจหลังจากที่สังหารคนได้ในพริบตาถึงได้อาสาให้เขาจัดการเรื่องนี้เอง หลิงหลานรู้ดีว่า สิ่งที่หลี่หลานเฟิงกล่าวมาคือเรื่องจริง เขาโยนความอ่อนแอทิ้งไปในชั่วพริบตา แล้วเปลี่ยนเป็นโหดเหี้ยมเด็ดขาดขึ้นมา ท่าทีแสดงออกของหลี่หลานเฟิงทำให้หลิงหลาน
