กรพรรดิมอบให้ และมาถึงตรงหน้าอาคารรัฐสภาเสพสุขการเลื่อมใสบูชาอย่างบ้าคลั่งของพวกคนในประเทศ
……
ในห้องลับอีกแห่งหนึ่ง ผีซวีสองคนที่ต่อสู้กับหลี่หลานเฟิงมาตลอดหอบหายใจแฮกๆ อย่างเหนื่อยล้า พวกเขาแทบจะใช้พลังผีซวีทั้งหมดแล้ว ทว่าไม่สามารถพังการป้องกันของอีกฝ่ายได้
“เกิดอะไรขึ้น ทำไมอีกฝ่ายยิ่งต่อสู้ยิ่งแข็งแกร่ง? ตอนแรกพลังป้องกันของเขายังเกิดการปั่นป่วน ถึงขนาดที่มีช่องโหว่ ทำไมตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อนถึงเปลี่ยนเป็นแข็งแกร่งจนไม่อาจทำลายได้แล้ว? พวกเราโจมตีนานขนาดนี้ แต่ไม่มีผลเลยสักนิดเดียว?” คาร์เตอร์ถามพีทที่อยู่ข้างกายด้วยความงุนงงท่ามกลางเสียงหอบหายใจ นี่ไม่สอดคล้องกับสามัญสำนึกในการต่อสู้ของผีซวีเลยจริงๆ
เดิมทีพีทไม่คิดอะไรมากนัก แต่เมื่อได้ยินคำถามของคาร์เตอร์ หัวใจพลันกระตุกขึ้นมา เขากำลังอยากพูดอะไรบางอย่าง ทว่ายังไม่ทันได้เอ่ยปาก หัวใจก็สะดุ้งขึ้นฉับพลัน นี่คือลางบอกเหตุที่มาจากพลังผีซวีโดยเฉพาะ สีหน้าของทั้งคู่เปลี่ยนไปอย่างยิ่งยวด รีบดึงพลังผีซวีที่ปะทะกับอีกฝ่ายกลับมา ทว่ามันสายไปแล้ว
พลังงานที่แข็งแกร่งและท่วมท้นครอบคลุมพลังผีซวีของพวกเขาไว้ทันที หลังจากนั้นก็บดขยี้จนแหลกละเอียด พวกเขาได้ยินแค่พลังจิตของตัวเองถูกอัดราวกับลูกโป่งน้ำ เสียงดัง ‘โพละ’… แล้วก็ไม่มีหลังจากนั้นอีกเลย
ไม่มีใครเห็นว่าร่างกายของพวกเขากำลังเปลี่ยนเป็นอณูค่อยๆ สลายหายไป นี่หมายความว่า สตินึกคิดของพวกเ
