ึงแม้อาวุธปืนหนักจะมีพลังทำลายโหดเหี้ยมรุนแรง แต่การใช้งานพวกมันก็ไม่ได้สะดวกขนาดนั้น มันห่างไกลจากความคล่องแคล่วอย่างปืนลำแสงที่มีน้ำหนักเบา นี่ก็คือเหตุผลที่พวกฉีหลงกล้าพุ่งเข้ามาตรงๆ แบบนี้ พวกเขาเดิมพันว่าอีกฝ่ายไม่สามารถจู่โจมได้ทันเวลาท่ามกลางความฉุกละหุก
ในชั่วขณะที่พวกฉีหลงลงมือนั้น เสียงเตือนภัยดังกึกก้องขึ้นในพื้นที่กว้างโล่งแห่งนี้ ทั่วทั้งศูนย์กลางฐานที่มั่นต่างถูกเสียงแหลมนี้ยึดครอง พวกหลิงหลานรู้ดีว่านี่ย่อมเป็นผลงานของทหารที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมอับสามคนนั้นทำขึ้นมา และก็มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่มีเวลาไปทำเรื่องแบบนี้ แต่พวกเขาไม่สนใจ เพราะว่าเมื่อเข้ามาในที่แห่งนี้ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่เปิดเผยตัว
พวกฉีหลงหกคนโจมตีด้วยความว่องไวสุดขีด ยังไม่ทันที่ทหารเหล่านี้จะเหนี่ยวไกอาวุธปืนหนัก การโจมตีของพวกฉีหลงก็มาถึงแล้ว พวกฉีหลงหกคนรู้ว่าสถานการณ์ล่อแหลม เมื่อเข้าไปแล้วพวกเขาจึงใช้กระบวนท่าสังหารที่แข็งแกร่งที่สุดของแต่ละคน
เมื่อเห็นศีรษะของตัวเองกำลังจะถูกโจมตี เสียงระเบิดอากาศที่มาจากกำปั้นที่เหี้ยมโหดยืนยันว่า เมื่อถูกโจมตี ต่อให้ไม่ตายก็ต้องได้รับบาดเจ็บสาหัส สัญชาตญาณทำให้ทหารหกคนเลือกหลบหลีก ไม่ใช่การโจมตี เพียงแต่ว่าต่อให้พวกเขาทำการหลบแล้ว ก็ไม่อาจหลบหัวเข็มที่ถูกหนีบอยู่ในร่องกำปั้นได้พ้น
แค่หัวเข็มเฉียดผ่านถลอกแก้มของพวกเขาง่ายๆ ทำให้ใบหน้าของพวกเขาหลั่งเลือดออกมาทันที
