ีแดงระเรื่อทันใด
“รุ่นพี่ซื่ออวี๋เป็นคนของภาควิชาวิจัยแพทย์ทหาร ความสามารถในการต่อสู้จะอ่อนแอไปนิดหน่อยหรือเปล่า? ถ้าเกิดได้รับบาดเจ็บหรือว่าเกิดเรื่องขึ้นมา ทีมจะสูญเสียอย่างใหญ่หลวงมาก ฉันคิดว่าไม่เหมาะนะ” เซี่ยอี๋เป็นคนแรกที่ยื่นคำคัดค้าน พวกเขาได้รับบาดเจ็บยังมีหลี่ซื่ออวี๋ช่วยรักษา ถ้าเกิดหลี่ซื่ออวี๋ได้รับบาดเจ็บ พวกเขาก็หมดหนทางแล้ว
คำพูดของเซี่ยอี๋ทำให้คนอื่นๆ พยักหน้าอย่างเงียบเชียบ คิดว่าให้หลี่ซื่ออวี๋ลงมือจัดการคนที่หกไม่ค่อยเหมาะสมนัก ฉางซินหยวนขยับปาก กำลังคิดว่าจะพูดว่าให้เขาจัดการ หลี่ซื่ออวี๋กับเอ่ยประท้วงอย่างเย็นชาว่า “ถึงแม้ฉันเป็นแพทย์ทหาร แต่ทักษะการต่อสู้ของฉันไม่ได้แย่นะ”
ดวงตาทั้งสองข้างของหลี่ซื่ออวี๋ที่เยือกเย็นมาตลอด เวลานี้กลับปล่อยเปลวไฟโทสะออกมา คำพูดของเซี่ยอี๋ทำให้เขาคิดว่าถูกสบประมาท ตอนที่เขาประท้วงนั้น สีหน้าแฝงไปด้วยความหยิ่งผยอง สีหน้านี้ดูคุ้นเคยมาก ตอนที่หลี่อิงเจี๋ยเย่อหยิ่งอวดดีก็แสดงสีหน้าแบบนี้ออกมา นี่ทำให้พวกฉีหลงหันหน้าหนีพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย อดทนมองตรงๆ ไม่ได้ ‘สมกับเป็นคนตระกูลหลี่อย่างที่คิดไว้เลย ลึกๆ แล้วยังคงเป็นคนหยิ่งจองหองจริงๆ ด้วย’
“แค็กๆ อันที่จริงความสามารถในการต่อสู้ของคุณชายซื่ออวี๋ดีมากเลยนะ ตระกูลหลี่ของเราอบรมสั่งสอนทักษะการต่อสู้ของบรรดาผู้สืบทอดอย่างหนักมาตั้งแต่เด็ก จากที่ฉันรู้มา ความสามารถในการต่อสู้ของคุณชาย
