บพังไปเจ็ดแปดส่วน ไม่เพียงแต่เจ้าหน้าที่ส่วนหางต่างเสียชีวิตกันหมด กระทั่งเจ้าหน้าที่ที่ไม่มีการป้องกันมากนักหรือว่าผู้ควบคุมหุ่นรบที่ไม่ได้อยู่ในหุ่นรบบางส่วนตรงบริเวณส่วนกลางของยานรบก็เสียชีวิตเพราะแรงระเบิดมหาศาล เรียกได้ว่าเป็นหายนะที่ร้ายแรงจริงๆ
ถึงแม้ว่ากองบัญชาการของยานรบคิดว่าส่วนหางไม่มีผู้รอดชีวิต แต่ก็ยังส่งหน่วยหุ่นรบเข้ามาตรวจสอบรอบหนึ่ง เดิมทีกลุ่มฉีหลงพบหน่วยหุ่นรบของยานก็คิดจะซ่อนตัวโดยพลัน แต่หานจี้จวินกลับผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา สั่งให้สมาชิกทีมเข้าไปเจอพวกเขาทันที
เป็นไปตามที่คาดไว้เลย เมื่อหน่วยหุ่นรบกลุ่มนั้นเห็นพวกเขาก็ไม่ได้สงสัยเลย ตรงกันข้ามพวกเขาแทบจะร้องไห้ออกมาด้วยความตื่นเต้น เดิมทีพวกเขาคิดว่าเพื่อนร่วมรบตรงส่วนหางจะเสียชีวิตกันหมดแล้ว ไม่นึกเลยว่ายังมีผู้รอดชีวิตอยู่…นี่ทำให้พวกเขาดีใจแทบบ้า ยังจะมีความคิดไปสอบถามหมายเลขทีมและข้อมูลที่เกี่ยวข้องของอีกฝ่ายที่ไหนกัน
พวกฉีหลงจึงถูกรับเข้ามาในเขตปลอดภัยของยานรบเช่นนี้เอง เมื่อพบว่าบนตัวพวกเขาเต็มไปด้วยบาดแผลก็จัดการให้พวกเขานอนอยู่ในแคปซูลรักษาหนึ่งคืน
ความจริงแล้ว พวกฉีหลงยังมีช่องโหว่ถึงตายอยู่อย่างหนึ่ง นั่นก็คือชุดเครื่องแบบควบคุมหุ่นรบของพวกเขาไม่ใช่ชุดเครื่องแบบควบคุมที่ทหารใช้อย่างเป็นทางการ มันเป็นชุดควบคุมของพลเรือนที่สร้างเลียนแบบขึ้นภายในโลกหุ่นรบ ยังมีความแตกต่างจากเครื่องแบบหุ่นรบของทางการ แต่
