หลิงหลานมองหุ่นรบมาตรฐานระดับสูงใช้งานในกองทัพที่เก็บมา ความคิดที่เดิมทีเลือนรางในใจพลันกระจ่างแจ้งขึ้นมา เธอรีบติดต่อชีตาห์ บอกความคิดของเธอให้อีกฝ่ายฟังรอบหนึ่ง
หลี่หลานเฟิงได้ยิน แววตาก็เปล่งประกายทันที เขาคิดว่านี่เป็นแผนการที่ยอดเยี่ยม ในขณะที่เห็นด้วย ในใจก็อดลอบภาคภูมิใจไม่ได้ ‘ดูสิ นี่ก็คือเพื่อนของเขา กระต่ายเฉลียวฉลาดมากเหลือเกิน’
ทั้งสองคนเปลี่ยนหุ่นรบของตัวเองเป็นหุ่นรบระดับสูงตามมาตรฐานของในยานรบโดยพลันแล้วค่อยบังคับหุ่นรบให้มาที่หน้าประตูกั้นอากาศ เตรียมตัวลอบเข้าไปภายในยานรบ…
ในขณะที่หลิงหลานกำลังจะสั่งเสี่ยวซื่อให้สังเกตสภาพแวดล้อมของประตูกั้นอากาศว่ามีวี่แววคนอยู่หรือไม่ ทันใดนั้นก็รู้สึกได้ว่าความเร็วในการแล่นของยานรบลดลงในพริบตา ได้ยินเสียงกริ่งแจ้งเตือนดังออกมาจากภายในยานรบแว่วๆ
“เกิดอะไรขึ้น เสี่ยวซื่อ?” หลิงหลานรีบถามเสี่ยวซื่อในห้วงจิตใจ เวลานี้หลิงหลานเหมือนกับคนตาบอด จำเป็นต้องอาศัยเสี่ยวซื่อถึงจะสามารถรู้เรื่องทุกอย่างในโลกภายนอกได้
“ลูกพี่ เรดาร์มีปฏิกิริยา มีวัตถุบินที่ไม่สามารถระบุได้โผล่ขึ้นตรงด้านหน้าห่างจากยานบัญชาการไปสิบกิโลเมตร ตอนนี้ทั่วทั้งยานเข้าสู่การป้องกันฉุกเฉิน ตอนนี้ไม่เหมาะให้พวกเราเคลื่อนไหว” เสี่ยวซื่อรีบตอบ
หลิงหลานได้ยินคำกล่าวของเสี่ยวซื่อก็เตรียมตัวรอคอยสักพัก ส่วนหลี่หลานเฟิงก็รู้เหมือนกันว่าภายในยานรบคล้ายกับเกิดเรื่องขึ้น ดังนั้
