“เพราะว่าฉันเป็นแฮคเกอร์” หลี่หลานเฟิงบอกสถานะอีกอันของตัวเองให้ผู้คนฟังโดยไม่ลังเลเลยสักนิดเดียว
หลิงหลานได้ยินถึงตรงนี้ การเคลื่อนไหวของมือก็ช้าลง อย่างไรก็ตามเธอฟังลงไปอย่างเด็ดเดี่ยวและฉับไว ช่วงเวลานี้ทำให้เธอทำลายข้อต่อได้เกือบครึ่งแล้ว แต่สภาพของปู้หุ่ยก็ย่ำแย่มากเหมือนกัน ทว่าตอนนี้หลิงหลานไม่มีเวลาไปปวดใจ ถึงอย่างไรเมื่ออยู่ต่อหน้าชีวิตแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นเมฆลอย
“ถ้าพวกนายไม่เชื่อ สามารถสอบถามห้องควบคุมของยานลำเลียงได้” หลี่หลานเฟิงเห็นทุกคนเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งเลยพูดเสนอแนะด้วยความเฉยชามาก
จากนั้นก็เห็นผู้ควบคุมหุ่นรบไม่น้อยหยุดการเคลื่อนไหว เริ่มติดต่อห้องควบคุมของยานลำเลียง ทุกคนต่างสับสนวุ่นวายขึ้นมาภายใต้การได้รับคำยืนยัน
ผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษสอบถามหลี่หลานเฟิงขณะที่พวกเขากำลังถามห้องควบคุม “ต่อให้ทะเลพายุสนามแม่เหล็กก่อตัวขึ้นมา อาศัยแค่ความสามารถเล็กๆ ของหุ่นรบเพียงอย่างเดียวก็บินออกไปจากขอบเขตรัศมีไม่ได้ ไม่สู้อยู่ในยานลำเลียงจะปลอดภัยมากกว่า”
“น่าเสียดายที่ความเร็วของยานลำเลียงช้ามากเกินไป…” หลี่หลานเฟิงได้ยินคำถามก็ตอบแค่ประโยคนี้เท่านั้น ผู้ควบคุมหุ่นรบระดับพิเศษคล้ายกับนึกอะไรบางอย่างได้ เขาเก็บมีดคลื่นแม่เหล็กในมือ กล่าวกับหลิงหลานที่กำลังทำลายข้อต่อว่า “ทางฉันมีปืนลำแสงระดับพิเศษ บางทีอาจจะช่วยได้”
หลิงหลานถอยออกโดยไม่ลังเล ส่งสัญญาณให้ผู้ควบคุม
