่ยวซื่อ เรายังห่างจากยานหลักบัญชาการอีกเท่าไหร่?” หลิงหลานถามเสี่ยวซื่อ
“พวกเรามุ่งหน้าด้วยความเต็มอัตราแบบนี้ สามารถไปถึงได้ในอีกสิบเก้านาที สี่สิบเจ็ดวินาที แต่ขอเตือนลูกพี่หน่อยนะ ทะเลพายุสนามแม่เหล็กสามารถปะทุได้ก่อนกำหนดนะ” เสี่ยวซื่อตอบ
“นายคาดว่าอย่างเร็วสุดอีกนานเท่าไหร่?” หลิงหลานขมวดคิ้วมุ่น
“มีความเป็นไปได้สูงว่าอีกแค่สิบแปดนาทีเท่านั้น” เสี่ยวซื่อบอกเวลาที่ที่เขาคาดการณ์ล่าสุดให้หลิงหลานฟัง เนื่องจากเป็นโลกเสมือนจริง เสี่ยวซื่อจึงไม่ได้กังวลใจมากนัก
แม่งโชคร้ายจริงๆ! หลิงหลานได้ยินคำตอบของเสี่ยวซื่อก็อดสบถคำหยาบไม่ได้ ถึงแม้การเสียชีวิตในโลกเสมือนจริงจะดูเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่หักคะแนนและระดับบางส่วนเท่านั้น แย่ที่สุดก็คือเริ่มต้นใหม่อีกครั้งเท่านั้น แต่หลิงหลานไม่อยากยอมแพ้แบบนี้ ในใจเห็นทุกสิ่งทุกอย่างนี้เป็นความจริงทั้งหมด ก็เหมือนกับที่เธอทำภารกิจในมิติเรียนรู้ มีเพียงใช้ความคิดแบบนี้บีบบังคับตัวเองเท่านั้น ถึงจะหาโอกาสรอดเจอในภารกิจ ทำภารกิจที่ดูเหมือนไม่มีทางทำสำเร็จเหล่านั้นได้
อีกอย่างหนึ่ง หลิงหลานไม่อยากให้พวกเพื่อนๆ ของเธอปลูกฝังนิสัยที่ไม่สนใจการเสียชีวิตในโลกเสมือนจริงแบบนี้เหมือนกัน ควรรู้เอาไว้ว่าเมื่อกลับไปที่โลกความเป็นจริง เข้าสู่สงครามที่แท้จริง มีความเป็นไปได้สูงว่านิสัยแบบนี้จะนำภัยอันตรายแอบแฝงอย่างใหญ่หลวงมา มีแต่ต้องจดจำเอาไว้ให้มั่นโดยตลอ
