มาธิไปที่สถานการณ์ด้านหลังตัวเองแล้ว เพราะว่าหลังจากผ่านประตูชั้นที่สาม เขาได้เข้าสู่ภายในยานอวกาศแล้วจริงๆ หรือก็คือสถานที่จัดเก็บและปล่อยหุ่นรบ
เป็นไปตามที่คาดไว้เลย เมื่อเขาข้ามพ้นประตูชั้นที่สาม เขาเห็นเจ้าหน้าที่ที่กำลังทำงานตรงสองฝั่งของรางปล่อยหุ่นรบทำสีหน้าเหมือนเห็นผีจากในหน้าจอของหุ่นรบ ดูเหมือนว่าพวกเขาไม่ได้รับการแจ้งเตือน ตกตะลึงกับการที่จู่ๆ มีหุ่นรบถลันเข้ามาในยานพวกเขาอย่างยิ่งยวด
เสียงกรีดร้องโหวกเหวกดังทั่วพื้นที่แห่งนี้อย่างรวดเร็ว เจ้าหน้าที่จำนวนไม่น้อยพลันกระโดดลงมาจากบนตัวหุ่นรบที่กำลังตรวบสอบอยู่ก่อนจะทยอยกันรีบเข้ามาดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
ปลายสุดของทางคือเบาะลมรวมถึงเชือกสปริงหลายเส้นที่ป้องกันไม่ให้หุ่นรบถูกกระแทกจนพัง หลี่ซื่ออวี๋ชนเข้าไปในนั้นอย่างรุนแรง ทว่าไม่ได้รับกระแทกแรงมากเกินไป
หลี่ซื่ออวี๋อาศัยแรงสะท้อนกลับของเชือกสปริงดีดตัวกลับมาจากเบาะลมไปพุ่งไปยังที่ว่างด้านขวาอย่างรวดเร็วโดยไม่ลังเล เขาไม่ลืมว่าหลิงเทียนเปากั่วที่อยู่ด้านหลังจะมาถึงแล้ว เขาไม่อยากกลายเป็น ‘เบาะรองเนื้อ’ ของอีกฝ่าย ทำให้ทั้งสองฝ่ายบาดเจ็บไปด้วยกันหรอกนะ
เวลานี้เอง JMC ของยานหลักบัญชาการเชื่อมต่อกับช่องสื่อสารสาธารณะ ถามเสียงดังลั่นว่า “คุณเป็นใคร มาจากที่ไหน?” ในเวลาเดียวกัน หลี่ซื่ออวี๋เห็นเจ้าหน้าที่จำนวนไม่น้อยหยิบอาวุธบนตัวขึ้นมา เล็งไปที่หลี่ซื่ออวี๋ด้วยใบหน้าเคร่งเครี