ยังไง?”
“ลูกพี่ว่าจัดการยังไงก็จัดการอย่างนั้น” ฉีหลงตอบเป็นคนแรก เขาปรารถนามากจริงๆ แต่ของชิ้นนี้ไม่มีวาสนากับเขา ไม่ต้องพูดถึงการใช้หุ่นรบระดับสูงมาทำให้คุณค่าของแหล่งพลังงานล้ำค่าก้อนนี้แปดเปื้อนเลย ในใจเขาก็ทนให้ไข่มุกคลุกฝุ่นไม่ได้เหมือนกัน
หานจี้จวินสูดลมหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่งเช่นเดียวกัน ข่มกลั้นความตื่นเต้นพลางกล่าวว่า “ฉันคิดว่าเก็บไว้จะคุ้มค่ากว่ามอบออกไปเป็นสมบัติสาธารณะนะ ฉันเชื่อว่าลูกพี่จะต้องกลายเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบระดับราชันได้แน่นอน” หานจี้จวินเชื่อมั่นในตัวหลิงหลานมาก คิดว่านี่เป็นเพียงปัญหาเรื่องเวลาเท่านั้น ถ้าเกิดอนาคตอยากได้อุปกรณ์ที่แหกกฎฟ้าซึ่งเหมาะที่จะใช้กับหุ่นรบระดับราชันแบบนี้ละก็ เกรงว่าคงจะไม่มีโชคแล้ว
หลี่หลานเฟิงได้ยินคำพูดนี้ แววตาก็วาวโรจน์โดยพลัน เขาเอ่ยอย่างแน่วแน่ว่า “ฉันเห็นด้วยกับคำพูดของซ่วนผาน กระ—อีเซี่ยนกลายเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบระดับราชันได้แน่นอน” เขารู้สึกตื่นเต้นเกือบจะเอ่ยคำเรียกขานที่หลิงหลานห้ามออกมา โชคดีที่เขาได้สติทันเวลา
ในขณะที่หลี่หลานเฟิงลอบฉลองที่ตัวเองหลบการทุบตีทรมานของกระต่ายได้พ้น ในใจเขาก็เชื่อมั่นหลิงหลานอย่างเต็มเปี่ยม
น้ำเสียงแน่วแน่เด็ดขาดของหลี่หลานเฟิงทำให้คนที่อยู่รอบๆ มองเขาแวบหนึ่ง โดยเฉพาะพวกฉีหลงที่เติบโตมาด้วยกันกับหลิงหลาน ความรู้สึกดีๆ ต่อหลี่หลานเฟิงพุ่งทะยานขึ้น
ช่วยไม่ได้ พวกเขาก็เหมือนแฟนคลับไร้สมองของหล
