“หัวหน้า ไม่ได้ดรอปแหล่งพลังงานล้ำค่าอะไรเลย ดูท่าของชิ้นนั้นจะถูกโยนให้พวกเขาแล้ว” หุ่นรบหนึ่งในนั้นแล่นไปที่ซากหุ่นรบตัวนั้นแล้วตรวจสอบอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่รอให้หัวหน้าสั่งการ จากนั้นค่อยรายงานด้วยความผิดหวัง
ในโลกหุ่นรบ ขอเพียงทำลายหุ่นรบและผู้ควบคุมได้ แหล่งพลังงาน วัตถุดิบ อาวุธ อุปกรณ์ต่างๆ ที่ล้ำค่าในโลกหุ่นรบย่อมตกลงลงมา ดังนั้นขอแค่ตรวจค้นก็สามารถรู้ได้ว่ามีหรือไม่มี
หัวหน้าทีมได้ยินคำกล่าว ในใจก็ผุดโทสะ เขายกปืนลำแสงขึ้นมาแล้วเล็งไปที่ลั่วล่างสามคนทันที กล่าวด้วยเสียงหัวเราะหยันว่า “ไอ้หนู รีบส่งของชิ้นนั้นออกมา ไม่อย่างนั้นเราจะไม่เกรงใจพวกแกแล้วนะ”
ลั่วล่างโยนมันเข้าไปในกระเป๋าหุ่นรบของตัวเองโดยที่ไม่ได้มองของในมือเลย ตอบกลับด้วยเสียงหัวเราะหยันว่า “ในเมื่อมาถึงมือฉัน ฉันไม่มีทางหยิบมันออกมาอยู่แล้ว ฉันอยากดูว่านายจะไม่เกรงใจพวกเรายังไง” ในเมื่อรู้ว่าลูกพี่อยากสั่งสอนพวกมัน ลั่วล่างย่อมไม่ไว้หน้าอีกฝ่ายดีๆ แน่นอน
“รนหาที่ตายจริงๆ” โทสะในอกของหัวหน้าทีมลุกโชนมากยิ่งขึ้น หนึ่งครั้ง สองครั้ง การข่มขู่ของเขาถูกพวกทีมหุ่นรบลูกแมวที่มีแค่สามสี่ตัวนี้ขัดขืนกลับมา ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดขณะเดียวกันก็ขายหน้ามาก เขาตัดสินใจแล้วว่าจะต้องทรมานไอ้เด็กที่ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำสามคนตรงหน้านี้อย่างเหี้ยมโหดจนตายให้ได้ ให้พวกเขารู้ว่าพวกเขายังไม่มีคุณสมบัติพอที่คิดจะอวดดี
ยังไม่ทันที่เขา
