เมื่อได้ยินหลิงเทียนอีเซี่ยนเห็นด้วย ในใจของหลี่หลานเฟิงก็ตื่นเต้นมาก เขาสูดลมหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่ง ให้ตัวเองใจเย็นลง ครั้งนี้เขาจะต้องแสดงผลงานให้ดีๆ ไม่อาจทำให้กระต่ายของเขาขายหน้าได้ หลี่หลานเฟิงรู้ดีว่า หากต้องการยืนอย่างมั่นคงในทีมของกระต่าย อาศัยมิตรภาพของเขากับกระต่ายยังไม่เพียงพอ
หลี่หลานเฟิงบังคับหุ่นรบให้พุ่งออกไปทันใด เมื่อเขาตกลงสู่ท่ามกลางทะเลทรายอันไร้ที่สิ้นสุดซึ่งกลืนกินหุ่นรบไปจำนวนมาก เขาก็เห็นว่าทรายดูดใต้เท้ากลืนกินขาทั้งสองข้างของหุ่นรบเข้าไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานหุ่นรบก็จมลงไปอย่างฉับไว จากความเร็วนี้ เกรงว่าอีกหนึ่งนาทีให้หลัง หุ่นรบก็จะถูกฝังจนไม่เหลือแล้ว
“รูปแบบทะเลทรายที่กำหนดไว้ของหุ่นรบไม่สอดคล้องกับสภาพการณ์ที่แท้จริง แรงพยุงตัวแตกต่างกันอย่างสุดขีด จำเป็นต้องเปลี่ยนการตั้งค่า เปลี่ยนเป็นยี่สิบ ไม่พอ สามสิบ ยังคงไม่พอ สี่สิบ มากเกินไปนิดหน่อย…ที่ถูกต้องน่าจะเป็นสามสิบเจ็ดหรือว่าสามสิบแปด ยืนยันที่สามสิบแปด แรงฉุดของหุ่นรบที่ตั้งค่าไว้แต่เดิมยังขาดไป เลือกค่าการเสริมเป็นสิบ มีสภาพเฉื่อย เปลี่ยนค่าเป็นเก้า สำเร็จ ค่าความละเอียดผิดพลาด เพิ่มค่าเป็นยี่สิบ ผิดพลาด เพิ่มเป็นยี่สิบห้า? ปรับเป็นยี่สิบสี่ ยืนยัน…” เสียงพูดรัวๆ อย่างรวดเร็วของเนี่ยนเทียนโหยวเหริน รวมถึงเสียงรางๆ ของนิ้วมือที่บังคับด้วยความเร็วสูงสุดยอดดังขึ้นในช่องสื่อสารของทีม
นี่ทำให้คนอื่นๆ ในทีม