งอย่าง ตอนนี้กำลังตรวจสอบอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ไว้รอมีข้อมูลที่แน่ชัดแล้วก็จะแจ้งพวกเราอีกครั้ง” คิ้วของผู้บัญชาการขมวดแน่น เขาศึกษาค้นคว้ามาตลอดว่าจะใช้วิธีการอะไรทำให้พวกเขาเข้าใกล้ฐานที่มั่นซวิ่นหลง แต่ทุ่มเทความคิดแล้วก็ยังคงคิดหาสาเหตุไม่ออก ได้แต่เป็นฝ่ายรอคอยการแจ้งเตือนของออปติคัลคอมพิวเตอร์หลัก นี่ทำให้ผู้บัญชาการที่ชอบควบคุมเรื่องทุกอย่างไว้ในมืออึดอัดใจอยู่บ้าง เขาไม่ชอบความรู้สึกที่โดนคนมัดมือมัดเท้าแบบนี้เลย
“ดูเหมือนว่าคราวนี้ออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักกลัวว่าจะเกิดปัญหาขึ้นอีกครั้งเอามากๆ เลยนะครับ…” แววตาของผู้ช่วยผู้บัญชาการดูจริงจัง ราวกับกำลังใคร่ครวญอะไรบางอย่าง
“ดังนั้น ตอนนี้พวกเขาก็ได้แต่เป็นฝ่ายรอคอยการแจ้งเตือนของออปติคัลคอพิวเตอร์หลักเท่านั้น…” ผู้บัญชาการเอ่ยพลางถอนหายใจ เขายิ่งรู้สึกไม่แน่ใจเกี่ยวกับภารกิจของตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ
……
ช่วงเวลาเจ็ดวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทีมหลิงหลานไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นในเจ็ดวันนี้เพราะว่าหลิงหลานไม่ได้มาเพื่อบุกเบิกพื้นที่ดวงดาวแสวงหาความร่ำรวย เพราะฉะนั้นพวกเขาเลยไม่ได้แบ่งทีมออกเป็นหลายกลุ่มแยกย้ายกันออกไปเหมือนกลุ่มนักผจญภัยคนอื่นๆ เก้าคนในทีมแบ่งออกเป็นกลุ่มละสามคนตั้งขบวนสามเหลี่ยม เดินทางด้วยกันอยู่ในพื้นที่เดียวกัน คอยระวังให้กันและกัน ต่อให้มีกลุ่มนักผจญภัยบางกลุ่มมีเจตนาร้าย แต่เมื่อเห็นทีมหลิงหลานมีสมาชิกอยู่เต็ม
