็คือหัวหน้าทีมที่โดดเด่น นำพาบรรดาลูกทีมเติบโตไปด้วยกัน ไม่ใช่พวกหัวหน้าทีมไร้ความสามารถที่ปะปนอยู่ในกลุ่มคนยอดเยี่ยมจนทำลายอนาคตของลูกทีม?
เมื่อคิดแบบนี้ก็สามารถอธิบายได้ชัดเจนว่าทำไมการก่อตั้งหน่วยรบในโลกหุ่นรบถึงได้มีข้อจำกัดมากมายขนาดนี้ หลิงหลานถึงขนาดคิดว่าความจริงแล้วหัวหน้าทีมที่รับภารกิจไม่ได้เหล่านั้นไม่ใช่ว่าโชคร้าย หากแต่หลังจากที่เข้าสู่คฤหาสน์เจ้าเมืองแล้ว การตัดสินใจและการกระทำของเขาถูกออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักของโลกหุ่นรบตัดสินว่าไม่เหมาะสมที่จะเป็นหัวหน้าทีม ดังนั้นถึงได้สูญเสียคุณสมบัติในการรับภารกิจไป?
หรือพูดอีกอย่างก็คือ หลังจากที่เข้าสู่คฤหาสน์เจ้าเมืองแล้ว การทดสอบของหัวหน้าทีมก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว!
หลิงหลานคิดถึงตรงนี้ หน้าผากก็อดขึ้นขีดดำไม่ได้ โลกนี้ชอบแอบทดสอบมากเท่าไหร่กันแน่นะ ต่อให้เล่นเกมก็หนีไม่พ้นด่านนี้…หลิงหลานที่ตัดสินใจได้แล้วย่อมเพิ่มความระมัดระวังของตัวเองขึ้นมาหนึ่งร้อยยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ถึงอย่างไรด่านนี้ก็เกี่ยวพันถึงการตั้งหน่วยรบของตัวเอง ต่อให้เธอไม่ทำเพื่อตัวเอง เธอก็ต้องรับผิดชอบต่อพวกเพื่อนๆ และลูกน้องของเธอ
“เสี่ยวซื่อ แบ่งระเบียงทางเดินต่างๆ ออกเป็นหน้าจอขนาดเล็ก อย่าปล่อยผ่านมุมเล็กๆ สักมุมเดียว ฉันต้องทำความเข้าใจทุกอย่างในนี้” ในที่สุดหลิงหลานก็เอ่ยปากสั่งเสี่ยวซื่อ
เสี่ยวซื่อแบ่งภาพระเบียงทางเดินออกเป็นภาพหน้าจอนับไม่ถ้วนโดยไม่พูดอะไรท
