ถึงแม้ว่าพวกหานจี้จวินและฉีหลงทั้งห้าคนจะสงสารหลี่ซื่ออวี๋ตรงหน้าที่ดูน่าอนาถและเห็นได้ชัดว่าไร้ความผิดอย่างยิ่งยวด แต่ลึกๆ ในใจกลับชื่นชมผลงานชิ้นใหญ่ของลูกพี่ในคราวนี้ที่ผูกมัดหลี่ซื่ออวี๋ไว้กับหน่วยรบของพวกเขาได้แล้ว
อย่างไรเสีย การมีแพทย์ทหารที่ยอดเยี่ยมเช่นหลี่ซื่ออวี๋ในหน่วยรบ เมื่อเข้าร่วมสนามรบก็จะรับรองความปลอดภัยชีวิตของพวกเขาได้มากขึ้น หลิงหลานเพิ่มเครื่องรางคุ้มภัยให้พวกเขาโดยไม่ต้องสงสัย เมื่อคิดถึงตรงนี้ พวกฉีหลงห้าคนก็ซาบซึ้งและเคารพนับถือหลิงหลานมากยิ่งขึ้น
ส่วนเด็กใหม่อีกสองคนที่ลูกพี่หลานเอ่ยถึง พวกฉีหลงไม่ค่อยรู้มากนัก พวกเขารู้แค่ว่าหนึ่งในนั้นคือช่างพัฒนาหุ่นรบ และอีกคนก็คือผู้ควบคุมหุ่นรบที่โจมตีเป็นหลัก
เมื่อเวลาใกล้จะถึงบ่ายโมงแล้ว หลินจงชิงที่คอยสังเกตสถานการณ์รอบๆ มาตลอดพลันตะโกนขึ้นมาในช่องสื่อสารว่า “เลิกคุย ลูกพี่มาแล้ว!”
พวกเขาหลายคนที่กำลังคุยเล่นกันอย่างคึกคักก็หยุดลงฉับพลัน ทยอยกันหันหน้ามองหาร่องรอยของลูกพี่ จากนั้นพวกเขาก็เห็นว่าทางด้านขวาเบื้องหน้าตนมีหุ่นรบสามตัวกำลังเข้ามาใกล้พวกเขาอย่างรวดเร็ว หุ่นรบสองตัวในนั้นคือหุ่นรบระดับกลาง และอีกตัวก็เป็นหุ่นรบระดับสูง
“หนึ่งในหุ่นรบระดับกลางสองตัวน่าจะมีลูกพี่อยู่” หลินจงชิงเอ่ยเสริม เขาติดต่อกับลูกพี่หลานบ่อยๆ รู้ระดับหุ่นรบของหลิงหลานในตอนนี้ดี
เพิ่งจะสิ้นเสียงพูด หุ่นรบสามตัวก็หยุดลงตรงหน้าพวกเขา พว
