ุ่งมาหาเธอทันที “กระต่าย ฉันมาแล้ว” หุ่นรบระดับสูงโบกมือให้เธออย่างอวดๆ แต่ไม่เห็นหุ่นรบระดับพิเศษที่อยู่กับเขา
“ชีตาห์ ทำไมเพื่อนนายไม่อยู่ด้วยล่ะ?” หลิงหลานถามอย่างใคร่รู้
“ฉันไม่รู้ว่านายจะถือสาหรือเปล่า ดังนั้นฉันเลยให้เขาไปก่อน” หุ่นรบเสือชีตาห์ ตอนนี้คือเนี่ยนเทียนโหยวเหรินตอบด้วยรอยยิ้ม
หลิงหลานใช้สายตาแล่เนื้อเถือหนังมองไปทางเนี่ยนเทียนโหยวเหริน ให้ตายสิ เธอเป็นคนใจแคบขนาดนั้นเลยเหรอ นอกจากนี้หุ่นรบเสือชีตาห์เป็นแค่คนแปลกหน้าที่เจอกันในโลกเสมือนจริงโดยไม่ได้ตั้งใจเท่านั้น ไม่รู้ว่าทำไมอีกฝ่ายถึงมีความมั่นใจขนาดนี้ คิดว่าตัวเองเป็นคนที่เธอให้ความสำคัญแน่นอน? จะถือสาที่เขามีเพื่อน? เหอะๆ ควรรู้เอาไว้ว่าข้างกายเธอคือบรรดาเพื่อนๆ ที่เติบโตมาด้วยกันอีกนับไม่ถ้วนนะ สนิทกับห้าคนในนั้นยิ่งกว่าอีก…
หุ่นรบเสือชีตาห์กับเธอต่างรู้ใจกันเองมากๆ อย่างที่คาดไว้เลย เขาคล้ายกับสัมผัสได้ถึงความคิดของหลิงหลานก็รับอธิบายว่า “ฉัยอยากได้รับคำอนุญาตจากนายก่อนแล้วค่อยแนะนำเขาให้นายรู้จักน่ะ…”
คำพูดนี้ทำให้หลิงหลานเบิกบานใจ เสือชีตาห์เป็นคนที่เคารพเธออย่างยิ่งยวดจริงๆ ด้วย เหมือนกับตอนนั้นไม่มีเปลี่ยน
ดังนั้นหลิงหลานเลยพูดว่า “อันที่จริงก็ไม่เป็นไร ต่อไปรายอยากพามาก็พามาเถอะ”
เนี่ยนเทียนโหยวเหรินได้ยินคำกล่าวก็ยิ้มลึกล้ำมากขึ้น ตอบกลับเสียงดังว่า “เข้าใจแล้ว!”
หลิงหลานนวดหว่างคิ้วอย่างจนปัญญา แล้วถา
