ละเขาก็จดจำคำพูดที่หุ่นรบกระต่ายปลอบใจเขาในตอนนั้นไว้มั่น เขาก็เลยไม่สามารถโน้มน้าวตัวเองให้เข้าสู่ระดับถัดไปได้ถ้าหากยังไม่ฝึกฝนจนถึงขีดสูงสุด
เดิมทีเขาคิดว่าปัญหาพวกนี้คือเวลาฝึกฝนของเขายังไม่พอ ตอนนี้ดูท่ามีความเป็นไปได้สูงที่การรู้แจ้งของเขายังไม่ทะลุปรุโปร่งมากพอ บางทีเขาควรเปลี่ยนวิธีการฝึกฝนดู หลี่หลานเฟิงคิดแบบนี้
เวลานี้หลิงหลานไม่รู้เลยว่า เพราะการใช้ทักษะข้ามระดับของเธอจะทำให้หลี่หลานเฟิงที่ชมการประลองเกิดความคิดแตกต่างออกไป เขาเปิดวิธีการฝึกฝนอีกรูปแบบหนึ่ง ทำให้เขาบรรลุเกี่ยวกับการควบคุมพื้นฐานใหม่ด้วยความเข้าใจผิดอย่างโชคดีเพราะเหตุนี้เอง
……
“หลิงหลาน จนถึงตอนนี้ยังตระหนักไม่ได้อีกเหรอว่าการควบคุมของลูกมีปัญหา?”
ในตอนที่หลิงหลานใช้ก้าวไถลเงาจู่โจมหลิงเซียวต่อ ทันใดนั้นเองเสียงเย็นเยียบของพ่อเธอก็ดังขึ้นมาภายในห้องคนขับของหุ่นรบ มันแตกต่างจากเสียงที่แฝงไปด้วยการให้อภัยและการยอมรับของหลิงเซียวก่อนหน้านี้มาตลอด เสียงในเวลานี้แฝงไปด้วยการตำหนิที่เย็นเยียบและเฉยชา
หลิงหลานได้ยินคำพูดนี้ หัวใจก็กระตุกขึ้นฉับพลัน แต่การโจมตีของเธอเป็นเหมือนธนูที่ขึ้นสายไม่ปล่อยไม่ได้ และหลิงเซียวก็ซัดฝ่ามือเข้าไปที่การโจมตีในครั้งนี้อย่างหมดจดและมีประสิทธิภาพ จากนั้นก็ได้เสียงดังกรอบ ตรงข้อพับแขนหุ่นรบของหลิงหลานที่ถูกฝ่ามือของหลิงเซียวซัดเข้านั้นถูกทำลายระบบควบคุมแขนของหุ่นรบไปทันท หรือพูดอ
