ายของหุ่นรบที่มีต่อผู้ควบคุมได้ และสามารถสำแดงพลังที่แท้จริงของหุ่นรบออกมาได้อย่างเต็มที่ และลูกสาวของเขาก็ตระหนักเรื่องนี้ได้ด้วยตัวเองโดยไม่มีคำเตือนจากเขา นี่ก็ยืนยันแล้วว่าพรสวรรค์โดยกำเนิดของลูกสาวเขาก็คือผู้ควบคุมหุ่นรบที่เก่งกาจล้ำเลิศ
เวลานี้หลิงเซียวที่ทอดถอนใจอย่างมากไม่รู้เลยว่า ลูกสาวของเขาไม่ได้ดีงามเหมือนเขาจินตนาการไว้ขนาดนั้นแน่นอน สาเหตุที่ทำให้อัตราความเสียหายของหุ่นรบต่ำได้ขนาดนี้ ทั้งหมดเป็นเพราะคุณงามความดีของนิ้วทองคำหลิงหลาน เสี่ยวซื่อสารพัดนึกที่พยายามบำรุงรักษาอย่างสุดความสามารถ แต่เสี่ยวซื่อเป็นของหลิงหลานโดยเฉพาะ ก็มองว่าเป็นความสามารถของหลิงหลานได้เหมือนกัน ดังนั้นก็ไม่ถือว่าหลิงเซียวดีใจเก้อ
“จากอัตราความเสียหายนี้ อย่างมากลูกก็ยืนหยัดได้แค่สามนาที ลูกคิดว่าลูกอาจจะเอาชนะพ่อได้ภายในเวลาสามนาทีเหรอ?” ถึงแม้หลิงเซียวจะพอใจลูกสาวตัวเองมาก แต่น้ำเสียงกลับเย็นชา ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่บทบาทของคุณพ่อที่อ่อนโยน หากแต่เป็นอาจารย์ที่เข้มงวด ในเมื่อหลิงหลานเกิดปัญหาด้านการควบคุมหุ่นรบ หลิงเซียวย่อมอยากให้หลิงหลานเข้าใจข้อผิดพลาดของตัวเอง และจดจำไว้ขึ้นใจนับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป
“ไม่ครับ ผมไม่เคยคิดแบบนั้น ต่อให้คุณพ่อทิ้งการป้องกัน แต่ยืนเฉยๆ ให้ผมโจมตีสามนาที ผมก็เอาชนะไม่ได้แล้ว” หลิงหลานรู้ความแข็งแกร่งระหว่างเธอกับหลิงเซียวดี เธอแค่เพ้อฝันว่าจะโจมตีสำเร็จได้สักครั้
