พ้แล้ว นี่เป็นสิ่งที่ผู้ควบคุมหุ่นรบที่มีคุณสมบัติควรทำเหรอ?” หลิงเซียวถามกลับด้วยใบหน้าเย็นชา
คำถามของหลิงเซียวทำให้หลิงหลานก้มหน้าลงด้วยความละอายใจ หลิงเซียวพูดมาไม่ผิด นอกจากพสวรรค์และความสามารถที่ผู้ควบคุมหุ่นรบจำเป็นต้องมีแล้ว ความเยือกเย็นก็เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ เพราะว่านี้เกี่ยวพันว่าผู้ควบคุมหุ่นรบจะตัดสินใจและรับมือกับสถานการณ์การรบอย่างไร การกระทำที่บุ่มบ่ามอันเดียวมีความเป็นไปได้สูงว่าจะนำพาวิกฤติอย่างใหญ่หลวงมาให้ตัวผู้ควบคุมหุ่นรบ ในขณะเดียวก็อาจจะเป็นภาระเพื่อนด้วย และเมื่อสักครู่นี้เธอตื่นเต้น ฮึกเหิม บุ่มบ่ามจริงๆ ตแนนั้นเธอคิดแค่ว่า อยากโจมตีโดนคุณพ่อสักครั้ง ถึงอย่างไรนั่นก็เป็นผู้ควบคุมหุ่นรบขั้นเทวะ….เขามีตัวตนเท่าเทียมกับเทพในโลกเสมือนจริงเลยนะ
“ลูกลืมสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่านั้นอีก พ่อน่าจะเคยเน้นย้ำในมรดกของพ่อแล้วว่า ไม่ว่าจะเป็นทักษะใดๆ ก็ตาม พื้นฐานคือสิ่งที่สำคัญที่สุด” หลิงเซียวเห็นหลิงหลานรู้ความผิดก็ถอนหายใจเบาๆ น้ำเสียงก็อ่อนโยนขึ้นมาเช่นกัน
“เมื่อตะกี้นี้ไม่ใช่การควบคุมพื้นฐานของหุ่นรบระดับสูงเหรอครับ?” หลิงหลานถามอย่างตกตะลึง
“พวกนั้นเป็นการควบคุมพื้นฐานไหม? มันควรจะเป็นพื้นฐานของการควบคุมพื้นฐาน โดยเฉพาะทักษะระดับสูงที่วิจัยออกมาเพื่อหุ่นรบระดับสูง ถ้าเกิดหุ่นรบที่ลูกใช้คือหุ่นรบระดับสูง พ่อยังฝืนเห็นด้วยกับมุมมองของลูกได้ แต่ตอนนี้ที่ลูกใช้คือหุ่นรบระด
