“เกิดอะไรขึ้น หรือว่าพวกเขาจะไล่เราออกไปจริงๆ?” จ้าวจวิ้นที่เพิ่งจะวางใจก็เกิดความวิตกขึ้นมาอีกครั้ง เอ่ยถามด้วยสีหน้ากังวล
“ไม่ใช่ ในเมื่อจนถึงตอนนี้พวกเขาไม่ได้ไล่พวกเราออกไป หลังจากนี้ก็จะไม่เช่นกัน เพียงแต่ฉันรู้สึกมาตลอดว่า ถ้าพวกเราอยู่ต่อไป ไม่แน่ว่ามีความเป็นไปได้สูงที่จะต้องจ่ายค่าตอบแทนมหาศาลบางอย่าง…” เสียงของหลี่หลานเฟิงแผ่วเบาสุดขีดราวกับกำลังพึมพำกับตัวเอง เขาก็พูดเหตุผลออกมาไม่ได้ไปชั่วขณะ
“แต่ว่าต่อให้ต้องจ่ายค่าตอบแทนจริงๆ นายยอมทิ้งไปไหมล่ะ?” จ้าวจวิ้นไม่เชื่อว่าหลี่หลานเฟิงจะตัดใจออกไปเองได้จริงๆ
“ไม่ยอมอยู่แล้ว ต่อให้ค่าตอบแทนที่ต้องจ่ายมากมายอีกแค่ไหน ฉันก็จะอยู่ชมดูให้ได้” หลี่หลานเฟิงตอบกลับอย่างเด็ดเดี่ยว หลังจากนั้นก็ยิ้มฝืดเฝื่อนขึ้นมา
ในฐานะที่ตระกูลหลี่เป็นตระกูลอันดับหนึ่ง พวกเขาก็มีผู้ควบคุมหุ่นรบระดับราชันรับใช้อยู่หลายคน แต่ไม่ว่าจะเป็นสถานะของเขาในตอนนี้ หรือว่าสถานะที่ไม่อาจแพร่งพรายอีกอันต่างไม่มีคุณสมบัติได้รับคำชี้แนะจากคนเหล่านี้…ดังนั้นเขาปฏิเสธการล่อลวงตรงนี้ไม่ได้เลย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขาอยากกลายเป็นราชาที่กำหนดชะตาชีวิตของตัวเองก็ยิ่งไม่อาจทำได้เลย
“ดังนั้น ทำไมพวกเราต้องคิดเรื่องอนาคตด้วยล่ะ คว้าโอกาสศึกษาให้ดีถึงจะถูก” จ้าวจวิ้นเอ่ยคัดค้านด้วยรอยยิ้ม
“ก็ถูก!” หลี่หลานเฟิงหัวเราะขึ้นมาอย่างไร้เสียง เริ่มสำรวจจิตใจของตัวเองที่ชอบคิดมากเช่นน
