้าหากเธอเริ่มต้นจากศูนย์เหมือนพวกฉีหลงละก็ เธอก็ต้องอาศัยเวลาสั่งสมมาฝึกฝนอย่างยากลำบาก ดังนั้นพวกฉีหลงจึงใช้เวลาสามปีเต็มถึงจะเลื่อนขั้นจากนักรบหุ่นรบฝึกหัดมาเป็นนักรบหุ่นรบชั้นสูงได้ และจากความเร็วของหลิงหลานเกรงว่าหลังจากนี้ไม่นานเธอก็สามารถไล่ตามพวกฉีหลงทันแล้ว แต่ว่าหลิงหลานคิดจะทำการหยุดลงที่นักรบหุ่นรบชั้นสูง เพราะเธออยากนำพาพวกฉีหลง สอนปากเปล่าและแสดงตัวอย่างให้พวกเขาดู ทำการประลองหุ่นรบกับพวกเขา เร่งพวกเขาให้เชี่ยวชาญทักษะการควบคุมของนักรบหุ่นรบชั้นสูงทั้งหมดเพื่อที่จะได้เข้าสู่ขอบเขตของปรมาจารย์หุ่นรบระดับพิเศษได้อย่างราบรื่น
หลิงหลานที่รู้ซึ้งถึงความสำคัญของการควบคุมพื้นฐานไม่อยากให้เพื่อนๆ ของตัวเองร่วงลงมาจากบนนี้เหมือนกัน ไว้พอพวกเขาจบการฝึกฝนอย่างราบรื่นแล้ว เวลานั้นก็จะเป็นเวลาที่ปล่อยให้พวกเขาโบยบินอย่างอิสระ
เพราะว่าเมื่อเข้าสู่การเป็นปรมาจารย์หุ่นรบระดับพิเศษแล้ว การควบคุมหุ่นรบจะปรากฏลักษณะเฉพาะของตัวเองออกมา การควบคุมเช่นนี้ไม่มีใครช่วยเหลือได้ ได้แต่อาศัยตัวเองตระหนักรับรู้อย่างระมัดระวัง นี่ก็คือเหตุผลที่แท้จริงว่าทำไมปรมาจารย์หุ่นรบระดับพิเศษถึงถูกเรียกว่าปรมาจารย์ แต่นักรบหุ่นรบชั้นสูงถึงถูกเรียกได้แค่นักรบเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม การเข้าสู่ระดับผู้ควบคุมระดับพิเศษเป็นแค่ก้าวแรกเท่านั้น มีเพียงเลื่อนขั้นเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบไพ่ราชาถึงจะยืนยันได้ว่าการควบคุมที่เป
