รู้เอาไว้ว่าการสับเปลี่ยนความเคลื่อนไหว ท่ามกลางความเร็วสูงจะสร้างความเสียหายให้ร่างกายมากกว่าหุ่นรบที่มีความเร็วทั่วไปสามถึงสี่เท่า ถ้าหากไม่มีร่างกายที่แข็งแกร่งละก็ จะไม่สามารถควบคุมหุ่นรบตัวนี้ได้แน่นอน ไม่อย่างนั้นร่างกายของผู้ควบคุมก็จะได้รับบาดเจ็บจากการเคลื่อนไหวแค่ไม่กี่ท่า ยิ่งไม่ต้องไปพูดถึงบังคับหุ่นรบตัวนี้ไปต่อสู้เลย”
หลิงเซียวเอ่ยเงื่อนไขการควบคุมหุ่นรบตัวนี้ออกมาทีละข้อ อันที่จริงเขาอยากพูดมากๆ ว่า ลูกครับ หุ่นรบตัวนี้ไม่มีชะตาต้องกับลูกนะ ควรรู้เอาไว้ว่าร่างกายของผู้หญิงอ่อนแอมาตั้งแต่กำเนิด ต่อให้ฝึกฝนอย่างหนักก็ไม่สามารถฝึกจนไปถึงระดับความแข็งแกร่งนั้นได้
หลิงหลานฟังแล้วก็แค่พยักหน้าเท่านั้น แน่นอนว่าเธอไม่ลืมสอบถามความคิดเห็นของเสี่ยวซื่อที่ถูกขังอยู่ในห้องมืดเล็กๆ เกี่ยวกับเงื่อนไขเหล่านี้
ทำไมเสี่ยวซื่อถึงอยู่ในห้องมืดเล็กๆ เหรอ? นี่ต้องเล่าตั้งแต่ต้นเลย ทุกครั้งที่เจอหน้าหลิงเซียว เสี่ยวซื่อไม่สามารถรักษาความเยือกเย็นได้เลย ดังนั้นทุกครั้งที่เสี่ยวซื่อเป็นบ้าขึ้นมา หลิงหลานก็จะขังเขาไว้ในห้องมืดเล็กๆ สักพัก ให้สมองของเขาแจ่มใส แน่นอนว่าถ้าเสี่ยวซื่อทำตัวดี เธอก็จะปล่อยเขาออกมา และวันนี้เสี่ยวซื่อสูญเสียการควบคุมอีกครั้งในตอนที่หลิงหลานดื่มชาดำเย็นคุยเล่นกับหลิงเซียว ดังนั้นตอนนี้เขาเลยได้แต่อยู่ในห้องมืดเล็กๆ รอคอยความเมตตาของหลิงหลานในครั้งถัดไป
เสี่ยวซื่อที
