มหมายของเขาผิดไป เลยรีบเอ่ยปากอธิบาย
“ถ้าเลื่อนขั้นเป็นผู้ควบคุมหุ่นรบไพ่ราชาไม่ได้ พวกเราจะแข็งแกร่งขึ้นได้ยังไงล่ะ?” ดวงหน้าของหานอวี้หม่นหมองลงฉับพลัน เขาเกลียดใบหน้าของหลี่หลานเฟิงที่เหมือนกับควบคุมทุกอย่างไว้แล้ว ราวกับยืนยันความโง่เง่าของพวกเขาทางอ้อมก็ไม่ปาน แต่น่าเศร้าที่ตอนนี้พวกเขาแยกจากแผนการที่หลี่หลานเฟิงวางไว้ไม่พ้น หานอวี้รู้สึกมาตลอดว่าทุกครั้งที่มาหาหลี่หลานเฟิง ใบหน้าหัวหน้ากลุ่มของตัวเองถูกหลี่หลานเฟิงตบอย่างรุนแรง
“ในเมื่อสู้คนเดียวไม่ได้ พวกเราก็ได้แต่ใช้จำนวนมาเอาชนะแล้ว” หลี่หลานเฟิงเหมือนไม่รู้สึกถึงความไม่พอใจของหานอวี้ เขายังคงเอ่ยคำแนะนำของเขาอย่างสงบนิ่ง
“จำนวน? เหลยถิงเป็นกลุ่มอำนาจอันดับหนึ่งของโรงเรียนเรานะ มีสมาชิกกลุ่มมากที่สุดในหมู่กลุ่มอำนาจทั้งหมด พวกเราจะใช้จำนวนอะไรมาคว้าชัยชนะได้?” หานอวี้ได้ยินคำกล่าว ใบหน้าก็ทะมึนมากยิ่งขึ้น หลี่หลานเฟิงคนนี้กำลังล้อเขาเล่นอยู่ใช่ไหม?
“เหลยถิงเป็นกลุ่มที่จำนวนคนเยอะมากที่สุดในหมู่กลุ่มอำนาจของโรงเรียนเราจริงๆ ไม่ว่ากลุ่มอำนาจไหนของพวกเราก็เทียบมันไม่ได้เลย แต่ถ้าเกิดกลุ่มอำนาจสองกลุ่มรวมตัวกันล่ะ? หรือว่ากลุ่มอำนาจสามหรือสี่กลุ่มรวมตัวกันล่ะ?” หลี่หลานเฟิงคิดว่าตอนนี้ไม่ควรต่อสู้อย่างโดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว หากแต่เป็นเวลาที่ร่วมมือกันต่อต้านเหลยถิง
คำพูดของหลี่หลานเฟิงทำให้แววตาของหานอวี้และเว่ยจี่เปล่งประกาย
