“ข้อมูลชุดนี้เป็นความจริงเหรอ?”
หลินจื้อตงพยักหน้าหนักๆ “ฉันได้จากโซนระดับ S ในออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักของโรงเรียน ไม่มีทางผิดพลาดแน่นอน”
เฉียวถิงลุกขึ้นแล้วเดินไปเดินมาหลายก้าว จากนั้นก็หันหน้าไปถามอีกครั้งว่า “ยังมีใครรู้เรื่องข้อมูลชุดนี้อีกไหม?”
หลินจื้อตงตอบว่า “รองหัวหน้ากลุ่มคนอื่นๆ ของเหลยถิงต่างรู้กันหมด แต่ฉันอธิบายกับพวกเขาแต่แรกแล้วว่า ข่าวนี้จำกัดให้มีแต่พวกเราเท่านั้นที่รู้ ข้อมูลทั้งหมดถูกทำลายหลังจากที่พวกเขาอ่านเสร็จแล้ว…”
“ดี ทำได้ดี!” เฉียวถิงพลันเอ่ยเสียงดัง ในที่สุดดวงหน้าที่เคร่งขรึมก็เผยรอยยิ้มปรีดาออกมา เขาเดินไปเดินมาในห้องโถงด้วยความตื่นเต้นหลายครั้ง อดกำหมัดเอ่ยด้วยความฮึกเหิมไม่ได้ว่า “การเข้าร่วมของพวกเขาไม่เพียงทำให้เหลยถิงของพวกเราก้าวหน้าขึ้นไปอีกก้าว มันถึงขนาดทำให้พวกเราปกครองทั้งโรงเรียนได้อย่างแท้จริงอีกด้วย…”
คำพูดของเฉียวถิงทำให้หลินจื้อตงฮึกเหิมขึ้นมาเช่นกัน เขาเผยรอยยิ้มตื่นเต้นออกมา กล่าวว่า “ใช่แล้ว ตอนนั้นฉันก็คิดแบบนี้ ดังนั้นเลยคิดจะคว้านักเรียนใหม่พวกนี้ในครั้งเดียวก่อนที่กลุ่มอำนาจอื่นจะค้นพบ…” หลินจื้อตงกล่าวถึงตรงนี้ รอยยิ้มของเขาก็หายไป ความฮึกเหิมและความตื่นเต้นก็หายไปด้วย หลงเหลือเพียงความเสียใจอย่างไร้ที่สิ้นสุด “น่าเสียดาย สุดท้ายกลับถูกฉันทำพังแล้ว ฉันไม่รู้ความสามารถที่แท้จริงของกลุ่มนักเรียนใหม่ กลับเพิ่มชื่อเสียงของพวกเขาเพรา
