ู่หรอกว่า พอเสี่ยวซื่อเจอหลิงเซียวก็จะเกิดการขัดข้องเครื่องค้าง ดูเหมือนว่าถ้าอยากให้เสี่ยวซื่อรักษาความเสถียรไว้ เธอจำเป็นต้องกันหลิงเซียวให้อยู่ห่างแล้ว
“เด็กหนุ่มคนนี้ไม่เลวมากๆ เลย รบกวนให้นักเรียนคนนี้มาเดินชมโรงเรียนเป็นเพื่อนพวกเราในช่วงที่อยู่ในโรงเรียน ให้พวกเราทำความเข้าใจมากขึ้นได้หรือเปล่า?” หลิงเซียวชี้ไปยังหลิงหลานขณะยื่นคำขอต่อพวกระดับสูงของโรงเรียนทหาร แน่นอนว่าพวกระดับสูงของโรงเรียนทหารย่อมอนุญาตทันที นี่ยิ่งบ่งบอกว่ากองพลที่ยี่สิบสามสนใจโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งมากเลยไม่ใช่เหรอ? นี่เป็นเรื่องดี ต้องสนับสนุนอยู่แล้ว!
การกระทำของหลิงเซียวทำลายแผนการที่หลิงหลานคิดเอาไว้ดิบดีแล้วทันที ทำให้หลิงหลานลอบกัดฟันในใจ ดูท่าเสี่ยวซื่อคงจะช่วยเหลือเธอไม่ได้เป็นเวลานานเลย
การพบหน้ากันครั้งแรกของสองพ่อลูกหลิงเซียวกับหลิงหลานในโรงเรียนทหารก็เงียบเชียบ ไม่ได้ดึงดูดความสนใจของใครเช่นนี้เอง…
อ้อ ไม่สิ ไม่ใช่ว่าไม่มีใครสนใจเลยเหมือนกัน เมื่อทีมตัวแทนทดสอบของกองพลที่ยี่สิบสามเดินไปไกลแล้ว ลั่วล่างที่ยืนอยู่ข้างกายหลิงหลานก็เอ่ยถามเสียงเบาด้วยสีหน้างุนงงว่า “ลูกพี่หลาน นายรู้จักคนๆ นั้นด้วยเหรอ?”
หลิงหลานเลิกคิ้ว ส่งสายตาตอบกลับให้เขา ราวกับกำลังถามลั่วล่างว่าทำไมถึงถามแบบนี้
“เมื่อตะกี้นี้ฉันรู้สึกได้ว่าไอพลังของนายสั่นคลอนนิดหน่อย…” ลั่วล่างเอ่ยด้วยความสงสัย นับตั้งแต่ที่เขาปราบบุคลิกร
