ถึงแม้ลั่วล่างยังอยู่ในสภาวะหมดสติ แต่ใบหน้าของเขาแดงขึ้นเรื่อยๆ หอบหายใจกระชั้นถี่มากขึ้น ถึงขนาดที่ทั่วทั่งร่างเริ่มกระตุกเกร็งขึ้นมา นี่บ่งบอกว่ายาปลุกในตัวลั่วล่างออกฤทธิ์อย่างเต็มที่แล้ว
นี่ทำให้หลิงหลานที่ใจเย็นมาตลอดไม่อาจสงบนิ่งได้แล้ว ไม่รู้ว่าควรทำยังไงดี เธอไม่รู้ว่าใช้น้ำเย็นราดใส่ตรงๆ จะช่วยลั่วล่างได้หรือเปล่า? หลิงหลานที่รู้เรื่องยาปลุกแค่คร่าวๆ เท่านั้นทำอะไรไม่ถูกแล้วในเวลานี้
เสี่ยวซื่อสัมผัสได้ว่าลูกพี่ของเขาอับจนหนทางก็รีบวิ่งกลับไปขอความช่วยเหลือที่มิติการเรียนรู้ทันที ไม่นานเขาก็กลับมา เอ่ยด้วยใบหน้ายินดีว่า “ลูกพี่ อาจารย์หมายเลขหนึ่งเรียกหาเธอน่ะ”
หลิงหลานใจกระตุก รีบสั่งการว่า “เสี่ยวซื่อ ดูแลโฮเวอร์คาร์กับลั่วล่างดีๆ นะ…”
หลิวหลานยังพูดไม่จบก็รู้สึกว่าเบื้องหน้าตนเองปรากฏวังวนสีดำหมายจะกลืนกินเธอ
เชี่ย มาอีกแล้ว! สติของหลิงหลานล่องลอยไปแล้วก็ถูกอาจารย์หมายเลขหนึ่งลากเข้าไปในมิติการเรียนรู้ทันที
…….
นี่เป็นมิติส่วนตัวของอาจารย์หมายเลขหนึ่ง อากาศมืดครึ้มไม่เปลี่ยนแปลงตลอดกาล ตรงชั้นเมฆบนยอดเขาสูงสุดลูกนั้น อาจารย์หมายเลขหนึ่งยังคงนั่งหลับตาทำสมาธิตามลำพังอยู่ตรงนั้นเหมือนเช่นเคย
หลิงหลานโผล่ขึ้นที่ด้านหลังอาจารย์หมายเลขหนึ่งอย่างไร้ที่มาที่ไป เมื่อหลิงหลานเห็นเงาหลังของอาจารย์หมายเลขหนึ่งก็กล่าวทักทายด้วยความเคารพว่า “อาจารย์หมายเลขหนึ่ง สวัสดีค่ะ!”
อาจารย์ห
