ยี่ยมของเสี่ยวซื่อ
ถ้าหากไม่มีการประสานความร่วมมืออันไร้ช่องโหว่ของเสี่ยวซื่อ ไม่มีโฮเวอร์คาร์คันนี้ทำการคุ้มกัน อาศัยแค่ตัวเธอวิ่งหนีสุดกำลังก็หนีขอบเขตการตรวจสอบอันแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้ามไม่พ้น เนื่องจากเธอต้องทิ้งคลื่นพลังงานของตัวในเส้นทางที่ผ่านไปแน่นอน และพลังงานเหล่านี้ก็คือหลักฐานที่เปิดโปงเธอ
เสี่ยวซื่อที่ถูกหลิงหลานชมก็กุมศีรษะบิดก้นด้วยความยินดี ไม่ง่ายเลยกว่าจะใจเย็นลงได้ จากนั้นเขานึกถึงพวกเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนที่โดนลูกพี่ของเขาตีจนสลบก็อดเอ่ยถามด้วยความกังวลไม่ได้ “ลูกพี่ คนที่ถูกเธอตีจนสลบพวกนั้นจะไม่เกิดปัญหาขึ้นใช่ไหม?” ไม่ใช่ว่าเสี่ยวซื่อมีเมตตา ในฐานะสิ่งมีชีวิตทางปัญญา เขาไม่มีมีความรู้สึกต่อความเป็นความตายของอีกฝ่าย เสี่ยวซื่อแค่กลัวว่าถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาจริงๆ ลูกพี่ของเขาจะแบกรับความผิดไว้ในใจ
“ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้ทำลายตำแหน่งค้ำยันพวกนั้น ต่อให้อาคารถล่มลงมาแล้ว ห้องพวกนั้นก็ไม่เป็นอะไร” หลิงหลานตอบด้วยความใจเย็น ต่อให้เธอทำลายอาคารทั้งหลังเพื่อแก้แค้นเทียนจี แต่เธอก็ไม่ทำให้พวกคนที่ไม่เกี่ยวข้องเสียชีวิตลงเพราะเหตุนี้ เธอเป็นคนที่แยกแยะบุญคุณความแค้นอย่างชัดเจน
“ลูกพี่ เธอร้ายกาจจริงๆ ไม่นึกเลยว่าจะคิดได้รอบคอบขนาดนี้” เสี่ยวซื่อทำท่าเป็นข้ารับใช้ประจบประแจงโดยไม่ลังเล ทำให้หลิงหลานอารมณ์ดีสุดขีด ควรพูดว่าพอหลิงหลานทำลายศูนย์บัญชาการเทียนจีสำเร็จแล้ว อารมณ์ของ
