เซี่ยอี๋รีบตามเข้าไปและพูดว่า “เป็นแบบนี้…” เขาบอกภารกิจที่โรงเรียนทหารส่งมาให้กลุ่มนักเรียนใหม่ให้หลิงหลานฟัง “คนระดับสูงในโรงเรียนทหารถูกใจลั่วล่าง อยากให้ลั่วล่างรับผิดชอบนำทีมต้อนรับ ความหมายในคำพูดคือ ทางที่ดีคนที่ไปต้อนรับต้องเป็นคนสวยดูผอมบางเล็กน้อย”
มือของหลิงหลานที่หยิบผ้าขนหนูเพื่อเช็ดหน้าชะงักไป หลังจากนั้นก็เช็ดหน้าแรงๆ แล้วค่อยเอ่ยด้วยเสียงหัวเราะหยันว่า “สมองของคนระดับสูงกลุ่มนี้มีปัญหาแล้ว คนที่ผู้ทดสอบของกองพลเข้ามาและอยากเห็นคือผู้กล้าที่เชี่ยวชาญการรบ ไม่ใช่พวกที่มีดีแต่หน้าตา”
เซี่ยอี๋ผงกศีรษะติดต่อกัน “ใช่มะ? ตอนนั้นฉันกับอู่จย่งก็รู้สึกว่าไม่ควร แต่ยังไม่ทันที่พวกเราจะปฏิเสธ ความหมายในคำพูดของอาจารย์ก็บอกว่ากลุ่มนักเรียนใหม่ต้องทำภารกิจนี้”
“ปฏิเสธไม่ได้แล้ว?” หลิงหลานนิ่วหน้าถาม เธอไม่ชอบภารกิจนี้จริงๆ คาดว่าลั่วล่างก็คัดค้านภารกิจนี้อย่างมากเหมือนกัน
“ถ้าปฏิเสธได้ พวกเราก็ปฏิเสธไปนานแล้ว อาจารย์บอกว่าขอเพียงจำภารกิจนี้สำเร็จ โรงเรียนจะรับรองไม่ให้มีกลุ่มกลุ่มอำนาจอื่นมาก่อกวนเราอีกภายในหนึ่งปี” เซี่ยอี๋บอกผลประโยชน์ที่ทางโรงเรียนให้คำมั่นสัญญาออกมา แน่นอนว่านี่ก็เป็นการข่มขู่อย่างหนึ่งเหมือนกัน
“เหอะ ใช้สมบัติคนอื่นมาแสดงความใจกว้างของตัวเองน่ะสิ รู้อยู่แก่ใจว่าเหลยถิงจะช่วยพวกเราจัดการเรื่องทุกอย่างนี้ในช่วงเวลาสองปี รับปากแค่เรื่องนี้เนี่ยนะ วางแผนได้ดีจริ
