ด็จการ ฝืนส่งภารกิจไปโดยที่ไม่สนใจความคิดของลูกน้อง เธออยากถามความเห็นของลั่วล่าง ถ้าเกิดลั่วล่างไม่เต็มใจ เธอก็ตัดสินใจออกหน้าทำภารกิจต้อนรับนี้ให้สำเร็จด้วยกันกับลั่วล่าง
หลิงหลานรู้ดีว่า ถ้าหากเธอออกหน้าต้อนรับเหมือนกันละก็ ลั่วล่างย่อมไม่ต่อต้านในใจอีกแน่นอน ตรงกันข้ามเขายังจะวิ่งตามเธอไปด้วยความกระตือรือร้น และหลิงหลานที่เป็นผู้หญิงก็ไม่รู้สึกว่าการรับภารกิจต้อนรับนี้จะทำให้เธอขายหน้าอะไร
สาเหตุที่หลิงหลานตัดสินใจแบบนี้เป็นเพราะเธอคิดว่าตัวเองสอดคล้องกับเงื่อนไขที่พวกระดับสูงของโรงเรียนทหารคัดเลือกคนต้อนรับมาก เธอที่รวมข้อดีของพ่อกับแม่ไว้ ตอนที่ส่องกระจกก็อดชื่นชมใบหน้าอันงดงามของตัวเองไม่ได้…
หลิงหลานดูดีจริงๆ นอกจากนี้รูปร่างก็ผอมบางไม่มีความรู้สึกของกล้ามเนื้อที่กำยำแข็งแกร่งเหมือนผู้ชายทั่วไป ดูแล้วสอดคล้องกับเงื่อนไขมากจริงๆ นั่นแหละ แต่เธอลืมเรื่องหน้าน้ำแข็งหมื่นปีไม่เปลี่ยนแปลงของตัวเองไปแล้ว รวมถึงสายตาที่ทำให้หนาวไปถึงกระดูก แค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ปล่อยกลิ่นอายทรงอำนาจอย่างไร้ที่สิ้นสุดออกมา เธอจะไปมีท่าทีอ่อนโยนงดงามอย่างที่พวกระดับสูงของโรงเรียนทหารเรียกร้องได้ยังไงกันเล่า
จำเป็นต้องพูดว่า ความจริงแล้วหลิงหลานน่าสงสารมาก เธอมีใบหน้างดงาม แต่ไม่มีกล้ามองเธอตรงๆ กลิ่นอายทรงอำนาจบนตัวก็กลบดวงหน้างดงามหาใครเทียมของเธอไปโดยสิ้นเชิง ทุกคนเห็นหลิงหลานแวบแรกก็คิดว่าหมอนี่เท่จ
