ม่รู้ว่าลั่วล่างนึกได้ว่ามีธุระกะทันหัน หรือว่าในช่วงเวลาสั้นๆ นี้มีเรื่องอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาเปลี่ยนความคิดทันที” เซี่ยอี๋ใคร่ครวญอย่างยากลำบาก ทันใดนั้นเขาก็นึกอะไรขึ้นได้ เอ่ยด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไปเล็กน้อยว่า “หรือว่าถูกหมอนั่นหลอกไปแล้ว?”
ดวงหน้าของหลิงหลานหนักอึ้งโดยพลัน “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
เซี่ยอี๋รีบเล่าเรื่องที่หลายวันมานี้มีรุ่นพี่ปีสูงคนหนึ่งคอยหาโอกาสเข้าใกล้ลั่วล่างตลอดออกมา ตนอนั้นเขารู้สึกว่าหมอนั่นดูทะแม่งๆ อยู่บ้าง ก็เลยออกหน้าขัดขวางเขา เพียงแต่อีกฝ่ายปกปิดเจตนามากเกินไป ส่วนเขาก็แค่คาดเดา ดังนั้นเลยไม่ได้พูดเรื่องนี้กับลั่วล่าง พูดถึงตรงนี้ เซี่ยอี๋ก็นึกเสียใจอย่างมาก เขาควรเตือนลั่วล่างให้ระวังตัวเร็วกว่านี้
“ลั่วล่างไม่ได้โง่ขนาดนั้น คนแปลกหน้าไม่มีทางหลอกพาเขาไปได้ตามใจชอบได้ จะต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาปฏิเสธไม่ได้…” หลิงหลานไม่คิดว่าลั่วล่างจะถูกหลอกง่ายขนาดนั้น ต่อให้ลั่วล่างเป็นคนที่หน้าตาดูเฉลียดฉลาด แต่ว่าภายในกลับโง่เง่าจริงๆ แต่เขาก็ไม่ได้ขาดความสามารถในการตัดสินว่าอะไรถูกต้องที่ควรมีนะ
“นายอยู่ตรงนี้รอฉันสักพัก ฉันจะเข้าไปในเครือข่ายเสมือนจริง ดูว่าหาข้อมูลที่มีประโยชน์ได้หรือเปล่า” หลิงหลานตัดสินใจว่าจะพึ่งเสี่ยวซื่อ ดังนั้นเธอจึงเข้าไปนอนในแคปซูลล็อกอินเสมือนจริงอีกครั้ง เธอเตรียมตัวให้เสี่ยวซื่อใช้เครือข่ายเสมือนจริงตรวจสอบกล้องวงจรปิด
