นายทหารระดับสูงที่ประจำตำแหน่งในกองพลที่ยี่สิบสามต่างงุนงงกับคำสั่งของนายพลหลิงเซียวอย่างยิ่งยวด ในฐานะที่เขาเป็นผู้นำสูงสุดของกองพลหนึ่งแต่พาทีมไปคุมการทดสอบเล็กๆ ที่ไม่อาจเล็กได้อีกด้วยตัวเอง นี่ย่อมเป็นการลดตัวไม่สมสถานะของผู้บัญชาการกองพลแน่นอน
ถึงแม้สายตาของนักเรียนลูกเสือต่างๆ เห็นว่าโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งเป็นสถานที่พวกเขาเคารพนับถือ แต่สำหรับกองพลต่างๆ แล้ว ต่อให้นักเรียนของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งมีพรสวรรค์อีกแค่ไหนก็ไม่มีทางดึงดูดความสนใจของพวกเขาได้มากนัก…การประเมินหลายครั้งต่อปีเป็นเพียงงานประจำของกองพล ไม่ใช่เรื่องที่ทำให้พวกเขาเห็นความสำคัญตรงไหนเลย…
แน่นอนว่าถ้าหากอัจฉริยะแห่งยุคปรากฏตัวขึ้นมา กองพลต่างๆ ย่อมเปลี่ยนแปลงท่าทีเฉื่อยชาแต่เดิมของพวกเขา แล้วส่งนายทหารระดับสูงที่มีอำนาจอย่างแท้จริงนำทีมมาแย่งชิงคนแน่นอน ถ้าหากเป็นแบบนั้น การที่นายพลหลิงเซียวพาทีมไปด้วยตัวเองก็ยังมีแรงโน้มน้าวใจได้ระดับหนึ่ง แต่ว่าปีนี้ไม่ได้ยินว่าโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งมีบุคคนที่โดดเด่นเหนือใครอะไรเลย ในสายตาของพวกเขาการเดินทางของนายพลหลิงเซียวในครั้งนี้เป็นการเดินทางที่ได้ไม่คุ้มเสีย ไม่สู้อยู่ที่ศูนย์บัญชาการทะเลาะกับกองพลต่างๆ รับบุคคลที่มีความสามารถยังจะได้ผลประโยชน์มากกว่า
อย่างไรก็ตาม พวกเขาต่างเป็นคนที่ถูกส่งมาจากกองพลต่างๆ ไม่ใช่คนสนิทของนายพลหลิงเซียว ดังนั้นถึงแม้ในใจพวกเขาจะคัดค้
