ุ่นพี่ชุดสีน้ำเงินส่งสัญญาณให้ลั่วล่างเดินตามเขามา
ลั่วล่างไม่ได้คิดอะไรมากมาย เดินตามรุ่นพี่ชุดน้ำเงินไปได้สักระยะก็เห็นว่าโฮเวอร์คาร์คันหนึ่งจอดอยู่ไม่ไกลจากตรงหน้า รุ่นพี่ชุดน้ำเงินอธิบายว่า “ศูนย์ตรวจสอบค่อนข้างไกล พวกเราต้องนั่งโฮเวอร์คาร์ไปเพื่อให้ทันเวลา”
ลั่วล่างเคยไปที่ศูนย์ตรวจสอบในช่วงท้ายของการรักษา เขารู้ว่าค่อนข้างไกลอยู่บ้างจริงๆ ก็เลยไม่ได้ทัดทาน ทั้งสองคนแยกกันนั่งที่เบาะหน้าและเบาะหลัง รุ่นพี่ชุดน้ำเงินกรอกข้อมูลลงไปในออปติคัลคอมพิวเตอร์ของโฮเวอร์คาร์ จากนั้นโฮเวอร์คาร์ก็ไปยังจุดหมายปลายทางอย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตาม ลั่วล่างสังเกตเห็นความผิดปกติอย่างรวดเร็ว เนื่องจากเส้นทางนี้ดูไม่คุ้นเคยอย่างยิ่ง มันไม่ใช่เส้นทางที่เขาไปก่อนหน้านี้ ลั่วล่างใจกระตุก เอ่ยถามว่า “ทางนี้ดูเหมือนไม่ใช่ทางไปศูนย์ตรวจสอบนะ”
“ฉันอยากไปที่หอพักหยิบรายงานวิจัยตรวจสอบก่อนที่จะไปศูนย์ตรวจสอบน่ะ” รุ่นพี่ชุดน้ำเงินหันหน้ามาตอบด้วยรอยยิ้มขออภัย “วันนี้ต้องส่งรายงานชิ้นนี้ให้ทางศูนย์ตรวจสอบ เดิมทีก็คิดจะไปส่งด้วยกันเลย ไม่นึกว่าฉันลืมตอนที่ออกมา ขอโทษทีนะ ต้องให้นายไปเป็นเพื่อนฉันแล้ว แต่วางใจได้ เวลาตรวจสอบที่จัดไว้ให้นายคืออีกครึ่งชั่วโมงให้หลัง หอพักของฉันอยู่ไม่ไกล สามารถไปทันเวลาที่กำหนดได้”
ลั่วล่างได้ยินคำกล่าวก็เอ่ยว่า “เป็นแบบนี้นี่เอง ฉันเข้าใจแล้ว”
ถึงแม้จะพูดแบบนี้ แต่ลั่วล่างกลับสัมผ
