ลี่ยนความรู้กับฉีหลงหนึ่งอาทิตย์…
อันที่จริงตลอดหนึ่งอาทิตย์นั้น ฉีหลงคลานออกมาอย่างน่าเวทนาทุกวัน หลี่อิงเจี๋ยไม่อยากกลายเป็นฉีหลงคนที่สองแน่นอน ดังนั้นเขาเลยเดินตามลูกพี่หลานอย่างเด็ดเดี่ยวแน่วแน่
หลิงหลานเห็นหลี่อิงเจี๋ยให้ความร่วมมือก็เก็บสายตากลับไปด้วยความพึงพอใจ เดิมทีเธอรู้สึกเฉยๆ ต่อหลี่ซื่ออวี๋ ทว่าตอนนี้พอมองหลี่ซื่ออวี๋ที่มีดวงตาเปล่งประกายระยิบระยับราวกับหมาป่าหิวโหยมองเห็นเนื้อติดมันชั้นหนึ่ง…เอ่อ ไม่สิ ต้องเป็นเป้าหมายในการร่วมมือกันที่ดีเยี่ยม
ในใจหลิงหลานรู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่งยวดต่อทั้งสามคนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการเข้าร่วมการประลอง เพราะเธอรู้ดีว่าการขาดเรียนวิชาด้านความสามารถทางร่างกายมากเกินไปจะส่งผลต่อคะแนนประเมินความแข็งแกร่งของร่างกายในตอนสุดท้ายได้ ถ้าหากสุดท้ายพวกเขาไม่สามารถผ่านการประเมินผลเพราะได้รับบาดเจ็บในครั้งนี้ ต่อให้กลุ่มนักเรียนใหม่ตั้งมั่นอยู่ในโรงเรียนทหารได้อย่างมั่นคง หลิงหลานก็รู้สึกว่ามันไม่คุ้มค่าอยู่บ้าง
นี่ก็คือเหตุผลว่าทำไมเธอรับการแสดงความยินดีจากสมาชิกกลุ่มนักเรียนใหม่อย่างง่ายๆ แล้วก็รีบมาที่ศูนย์รักษาทันที เธออยากรู้ว่าอาการบาดเจ็บของทั้งสามคนรวมถึงสภาพการฟื้นตัวในตอนสุดท้ายด้วย เสี่ยวซื่อที่รู้ผลการรักษาบอกเวลาในการฟื้นตัวของพวกเขาสามคนให้เธอฟังระหว่างทางที่ผ่านมา ลั่วล่างใช้เวลาหนึ่งเดือน หลี่อิงเจี๋ยสองเดือนครั้ง แต่ฉีหลงกลับใ
