่อย่างจริงจัง ในระหว่างนั้นก็จะคิดวิธีการ ‘ทรมาน’ ออกมาทั้งหมด ถึงแม้การทรมานแบบนี้จะมีประโยชน์ต่อผู้ป่วย แต่ไม่มีผู้ป่วยสักคนยินดีไปรับมันอย่างไม่ต้องสงสัย
เมื่อแคปซูลรักษาเปิดออกจนหมด น้ำยารักษาเต็มแคปซูลด้านในก็ถูกดูดออกไปพร้อมกัน ไม่นานร่างกายของหลี่อิงเจี๋ยก็ถูกเปิดเผยออกมา ผ่านไปไม่กี่วินาที ชุดเครื่องแบบบนตัวเขาก็ถูกอบแห้ง ราวกับว่าเขาไม่เคยถูกน้ำยารักษาปกคลุมจนเปียกชุ่มก็ไม่ปาน
เวลานี้เองหลี่อิงเจี๋ยถึงค่อยมีโอกาสเอ่ยปาก เขาถามว่า “พี่รอง นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
“เหอะ ทำไมฉันถึงอยู่ที่นี่ไม่ได้?” หลี่ซื่ออวี๋แค่นเสียงเย็น เขาไม่มีความอดทนปฏิบัติต่อหลี่อิงเจี๋ยเหมือนที่ทำกับญาติผู้พี่คนโตหรอกนะ ไม่ว่าเขาเห็นไอ้เด็กนี่ยังไงก็รู้สึกหงุดหงิดอย่างนั้น
หลี่อิงเจี๋ยพลันไร้คำพูด เขาพบว่าคำถามที่ตัวเองถามออกไปดูโง่เง่ามากเสียจริง หลี่ซื่ออวี๋อยู่ที่นี่แถมยังสวมชุดเครื่องแบบทหารของนักเรียนดีเด่น เขาย่อมเป็นนักเรียนของโรงเรียนทหารแห่งนี้แน่นอน และคนที่สามารถกลายเป็นนักเรียนของโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งได้ก็ต้องสอบเข้ามา หรือว่าตอนที่เขาถูกอัดเมื่อสักครู่นี้จะบาดเจ็บที่สมองโดยไม่ทันระวังไปแล้ว?
“เอาเถอะ ถือว่าฉันถามผิดไปละกัน ฉันควรถามว่านายมาที่นี่ทำไม? มาหัวเราะเยาะฉันหรือไง?” หลี่อิงเจี๋ยเหลือบมองหลี่ซื่ออวี๋ด้วยสีหน้าไม่พอใจ ความสัมพันธ์ของเขากับญาติผู้พี่คนรองย่ำแย่นัก เขาไม่มีทางห
