ลงตัวเองคิดว่าญาติผู้พี่คนรองเข้ามาทำตัวรักใคร่ปรองดองกับเขาอยู่แล้ว
“ถือว่านายยังรู้จักประมาณตน ยังรู้ว่านายเป็นตัวตลกไปแล้ว ใช่ ฉันมาสั่งสอนนายที่ทำตัวบนเวทีประลองได้แย่ขนาดนั้น ขายหน้าตระกูลหลี่ของพวกเราจริงๆ” หลี่ซื่ออวี๋ต่อว่าด้วยความเจ็บใจที่ไม่สามารถหลอมเหล็กให้เป็นเหล็กกล้าได้ ต่อให้หลี่ซื่ออวี๋ปฏิเสธจะเป็นผู้สืบทอดของตระกูลหลี่ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่ยอมรับว่าตัวเองเป็นคนของตระกูลหลี่ ดังนั้นพอเห็นหลี่อิงเจี๋ยแสดงความสามารถย่ำแย่ขนาดนี้ ก็ทำให้ไม่พอใจอย่างยิ่งยวด
หลี่อิงเจี๋ยได้ยินคำพูดก็กรอกตายกใหญ่ทันใด เขาจะลืมได้ยังไงว่าญาติผู้พี่คนรองของเขาเกิดมาพร้อมกับลิ้นอาบยาพิษ ขอเพียงเจอหน้ากัน ญาติผู้พี่คนรองของเขาก็จะวิจารณ์ว่าเขาไร้ค่า แน่นอนว่าเขาเองก็ไม่อยากรับไว้เฉยๆ พยายามประท้วงกลับตลอด แต่น่าเสียดายที่อีกฝ่ายอายุมากกว่าเขาหลายปี อาศัยทักษะการต่อสู้อันแข็งแกร่งที่ร่ำเรียนมากกว่าเขาหลายปีมาปราบปรามเขาตั้งแต่เด็กๆ ทำให้เขาต่อต้านล้มเหลวอยู่หลายครั้ง จวบจนตอนนี้ก็ยังไม่มีโอกาสพลิกกลับมาชนะ
เดิมทีสี่ปีก่อนเขามีโอกาสพลิกกลับมาชนะเยอะมาก แต่น่าเสียดายที่หลี่ซื่ออวี๋กลับแตกคอกับคุณปู่เพราะปฏิเสธเรื่องผู้สืบทอด แล้วย้ายตัวเองออกจากคฤหาสน์ตระกูลหลี่ ทำให้เขาไม่มีโอกาสเจอหน้าอีกฝ่ายเพื่อทำการต่อต้านจนถึงที่สุดอีกเลย…
หลี่ซื่ออวี๋เองก็ไม่สนว่าหลี่อิงเจี๋ยจะโมโหไม่พอใจเพราะคำพู
