เขาไม่ยอมรับคุณ ต่อให้คุณฝืนกดดันเขาอีกสักแค่ไหน เขาก็ยังไม่ยอมเหมือนเดิม แต่ถ้าทำให้เขายอมรับด้วยใจจริงแล้วละก็ ขอเพียงมองด้วยสายตาเย็นชาก็ทำให้เขาไม่กล้าขยับตัวได้แล้ว และตอนนี้หลี่อิงเจี๋ยก็แสดงนิสัยเช่นนี้ออกมาอย่างเต็มที่ และก็ทำให้โทสะของหลี่ซื่ออวี๋รุนแรงมากยิ่งขึ้น
ถ้าหากพูดว่าการเจอญาติผู้พี่คนโตทำให้หลี่ซื่ออวี๋อดเข้าไปตีสนิทเองไม่ได้ อยากปกป้องอีกฝ่าย เช่นนั้นการเจอหลี่อิงเจี๋ยก็แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง นิสัยดีงามของหลี่ซื่ออวี๋ที่เดิมทีทำให้ผู้คนยกย่องได้วิ่งหนีหายไปหมดแล้ว สิ่งที่หลงเหลืออยู่เป็นเพียงการตวาดและลิ้นอาบยาพิษเท่านั้น…ไม่มีสักครั้งที่จะพูดคุยกันอย่างสันติ
หลี่ซื่ออวี๋กับหลี่อิงเจี๋ยจ้องมองกันและกันด้วยความโกรธเกรี้ยว หลี่หลานเฟิงที่อยู่ด้านข้างสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ขณะที่กำลังคิดจะพูดไกล่เกลี่ย เวลานี้เองเสียงเย็นเยียบหนึ่งกลับดังขึ้นใกล้เขาอย่างยิ่งยวด “ทำไมสมาชิกกลุ่มของฉันถึงไม่ได้รักษาตัวอยู่? รบกวนคุณช่วยอธิบายด้วยครับ?”
ที่แท้หลิงหลานก็มาอยู่ข้างๆ แคปซูลรักษาของหลี่อิงเจี๋ยแล้ว และก็หาเจ้าหน้าที่ที่ดูแลรับผิดชอบการรักษาหลี่อิงเจี๋ยทันที
บางทีอาจเป็นเพราะเธอเพิ่งมาจากสนามประลอง บนตัวหลิงหลานยังคงมีร่องรอยของไอชั่วร้ายอยู่ กลิ่นอายที่กดดันคนนี้ทำให้หน้าผากของเจ้าหน้าที่หลั่งเหงื่อเย็นๆ ออกมา ไม่อาจตอบกลับได้ไปชั่วขณะหนึ่ง
“หืม?” หลิงหลานเลิกคิ้ว สายตาเย
