หลานเฟิงขึ้นมาไม่ได้
“พวกนายจะกลับแล้วเหรอ?” หลี่หลานเฟิงถามต่อ
ยังไม่ทันที่หลี่ซื่ออวี๋จะเอ่ยปากตอบ อวิ๋นซิวที่อยู่ข้างๆ ก็ตอบเองว่า “พวกเราจะไปเยี่ยมน้องชายของซื่ออวี๋น่ะ หลี่อิงเจี๋นที่ออกไปประลองเป็นคนที่สองของกลุ่มนักเรียนใหม่คนนั้น”
ดวงหน้าของหลี่หลานเฟิงปรากฏความประหลาดใจขึ้นมา “ที่แท้คุณชายซื่ออวี๋ก็อยากไปเยี่ยมคุณชายอิงเจี๋ยนี่เอง…ฉันกำลังเตรียมตัวไปดูอาการบาดเจ็บของคุณชายอิงเจี๋ยอยู่ ไม่สู้เราไปด้วยกันเถอะ”
จ้าวจวิ้นมองหลี่หลานเฟิงอย่างใคร่ครวญแวบหนึ่ง ควรรู้เอาไว้ว่าตอนที่พวกเขาออกมาก็ไม่มีความคิดนี้เลย แต่เขาเคารพการตัดสินใจของหลี่หลานเฟิงมาตลอด ดังนั้นก็ไม่ได้เข้าไปขัดอะไร
หลี่ซื่ออวี๋ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า เห็นแก่ที่อีกฝ่ายหวังดีต่อญาติผู้พี่คนโต เขาไม่อาจปฏิเสธอีกฝ่ายได้
ทั้งสี่คนจึงมาที่ศูนย์รักษาด้วยกันเช่นนี้เอง เมื่อเข้าไปในประตูหลักก็เห็นคนในห้องโถงแบ่งออกเป็นสองกลุ่มอำนาจ ยึดครองกันคนละมุม ต่างฝ่ายต่างเมินเฉยใส่กันและกัน
คนเหล่านี้แยกแยะได้ง่ายมาก กลุ่มหนึ่งต่างสวมชุดเครื่องแบบนักเรียนใหม่สีเขียวของโรงเรียนทหาร เห็นแวบแรกก็รู้ว่ามาจากปีหนึ่ง ส่วนอีกกลุ่มก็มีทั้งชุดเครื่องแบบสีเขียวและก็สีน้ำเงิน ดูจากอายุแล้วเห็นได้ชัดว่าเป็นนักเรียนที่มาจากชั้นปีสูงๆ นี่ต้องเป็นคนของกลุ่มนักเรียนใหม่กับกลุ่มหุ่นรบเหลยถิงแน่นอน
เมื่อพวกหลี่ซื่ออวี๋สี่คนย่างเท้าเข้าไป
