เสียงที่แสดงความไม่พอใจออกมาว่า “ลูกพี่ฮั่ว พวกหัวหน้ากลุ่มของเหลยถิงในตอนนี้ทำเกินไปแล้ว ไม่มีใครเข้ามาดูนายเลยสักคน…ถ้ารู้แต่แรกว่าเป็นแบบนี้ ตอนนั้นลูกพี่ฮั่วไม่ควรเข้าร่วมการต่อสู้เดิมพันครั้งนี้เลย”
“ช่างเถอะ ถึงยังไงฉันก็เป็นหัวหน้ากลุ่มเหลยถิงคนก่อน พวกเขามาหาฉัน ฉันไม่ออกไปประลองไม่ได้” ฮั่วเจิ้นอวี่เอ่ยด้วยรอยยิ้มขมขื่น ต่อให้เขามอบเหลยถิงให้กับเฉียวถิงแล้ว ทว่าเขายังไม่อาจปฏิเสธยามที่เหลยถิงต้องการเขาได้
“แต่ว่าเสียดายแทนเนี่ยเฟิงหมิง เขาต้องพลาดการประเมินอีกหนึ่งเดือนให้หลังแน่นอน เขาเอาแต่คิดเรื่องอยากสมัครเข้ากองพลที่ยี่สิบสามอยู่ตลอดเลย” ลูกทีมอีกคนพูดด้วยใบหน้าโศกเศร้า อ้างอิงจากข้อมูลที่สมาชิกทีมในศูนย์รักษาส่งกลับมา เนี่ยเฟิงหมิงต้องใช้เวลารักษาตัวสิบเดือน ถึงจะสามารถกลับมาแข็งแรงโดยสมบูรณ์ และก็ต้องพลาดการประเมินของปีนี้ไป
ฮั่วเจิ้นอวี่เงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เอ่ยอย่างหนักใจว่า “ฉันทำผิดต่อเฟิงหมิงแล้ว”
“ไม่ เป็นเพราะหลิงหลานคนนั้นต่างหาก เขาลงมือโหดเหี้ยมเกินไปจริงๆ” ลูกทีมหนึ่งในนั้นกล่าวด้วยใบหน้าเคืองแค้น
พวกเขาหลายคนตั้งทีมหุ่นรบขึ้นมาในโรงเรียนทหาร เติบโตมาด้วยกันห้าปี กลายเป็นพี่น้องต่างแซ่ที่สนิทสนมไม่ด้อยไปกว่าพี่น้องแท้ๆ มานานแล้ว ช่วยไม่ได้ที่พวกเขาจะเคียดแค้นหลิงหลานที่ลงมืออย่างอำมหิตทำให้เนี่ยเฟิงหมิงมีสภาพแบบนี้
“วางใจเถอะ ฉันไม่มีทางลืมความแค้นนี
