นักเรียนใหม่ต้องเป็นราชันสายฟ้าแน่นอน” ความหมายในคำพูดนี้คือ ยังเร็วไปหน่อยที่อู๋จี๋ต้องกังวลเรื่องกลุ่มนักเรียนใหม่ในตอนนี้ ไม่สู้รอให้พวกเขาทนรับโทสะเหลยถิงของราชันสายฟ้าก่อนถึงจะเป็นเวลาเหมาะกว่า
หานอวี้กับเว่ยจี้ยิ้มรับ หลังจากที่เห็นจ้าวจวิ้นกับหลี่หลานเฟิงจากไป หานอวี้ถึงค่อยเก็บรอยยิ้ม แค่นเสียงเย็นกล่าวว่า “เขายังคิดว่าตัวเองเป็นเสนาธิการของอู๋จี๋เราจริงๆ หรือไง?”
หลี่หลานเฟิงแสดงท่าทีว่าอยู่เหนือกว่าคนอื่นขั้นหนึ่งทุกด้าน ทำให้หานอวี้ยิ่งมองยิ่งไม่พอใจ ไม่รู้ว่าเขาเริ่มไม่ชอบหลี่หลานเฟิงมากขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ก่อนเขาคิดว่าหมอนี่เป็นคนดีมากอย่างแน่นอน ทำไมตอนนี้เขาถึงดูเสแสร้งขนาดนั้นนะ?
เว่ยจี้ตอบอย่างเรียบเฉยว่า “ช่วยไม่ได้ สองปีก่อนเราต้องพึ่งเขาวางแผนมากมายจริงๆ ถึงเขาจะไม่ใช่เสนาธิการอย่างเป็นทางการของเรา แต่คนของอู๋จี๋ต่างคิดว่าเขาเป็น” เว่ยจี้กล่าวถึงตรงนี้ก็อดมองไปที่หานอวี้ไม่ได้และกล่าวว่า “ฉันไม่รู้ว่าทำไมนายถึงเกลียดหลี่หลานเฟิง ฉันคิดว่าเขาไม่ได้ทะเยอทะยานมากมายเลย และก็ใส่ใจอู๋จี๋มากด้วย…”
หานอวี้นิ่วหน้ากล่าวว่า “ความจริงแล้ว ก็เริ่มตั้งแต่ปีก่อน ฉันรู้สึกมาตลอดว่าหลี่หลานเฟิงดูทะแม่งๆ อยู่บ้าง ตอนนี้ยิ่งเห็นเขาก็ยิ่งรู้สึกว่ามีปัญหา นายไม่รู้สึกว่ารอยยิ้มของเขาดูเสแสร้งมากเลยเหรอ?”
เว่ยจี้ส่ายหน้าด้วยรอยยิ้มฝืดเฝื่อน เขายังมองไม่ออกจริงๆ ถ้าหากไม
