จวิ้นที่อยู่ภายในบ็อกซ์อู๋จี๋อ้าปากหาวกว้างๆ เอ่ยถามหลายคนที่อยู่ข้างกายว่า “เรื่องจบแล้ว พวกนายยังอยู่ที่นี่ต่ออีกเหรอ?”
สีหน้าของหานอวี้ดูทะมึนอยู่บ้าง เขากล่าวว่า “ฉันยังอยากดูคลิปที่บันทึกไว้อีกรอบน่ะ ถ้าพวกนายไม่สนใจก็ไปก่อนได้เลย”
กลุ่มนักเรียนใหม่แข็งแกร่งเหนือความคาดหมาย ทำให้หานอวี้รู้สึกถึงวิกฤติที่รุนแรงอยู่บ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สมาชิกส่วนใหญ่ของกลุ่มนักเรียนใหม่ต่างเป็นคนของฝ่ายสถาบันศูนย์กลางลูกเสือ นี่ทำให้เขาจำเป็นต้องกังวลว่าสุดท้ายกลุ่มนักเรียนใหม่จะเข้าร่วมกลุ่มศูนย์กลางโดฮาหรือเปล่า
ขณะเดียวกันเว่ยจี้ก็ผงกศีรษะพูดว่า “ฉันเองก็อยากดู พวกนายตามสบายเลย”
จ้าวจวิ้นกับหลี่หลานเฟิงแลกเปลี่ยนสายตากันเงียบๆ ครั้งหนึ่ง จากนั้นจ้าวจวิ้นก็เอ่ยว่า “ฉันไม่สนใจ ไว้รอให้คนพวกนั้นกลายเป็นยอดฝีมือหุ่นรบแล้วค่อยว่ากันอีกที หลานเฟิง นายล่ะ? ไปด้วยกันหรือว่าจะอยู่ที่นี่”
หลี่หลานเฟิงยักไหล่กล่าวด้วยท่าทีสบายๆ ว่า “ก็เหมือนที่นายพูดไว้ ไว้รออีกสองปีให้พวกเขากลายเป็นยอดฝีมือหุ่นรบก่อน บางทีฉันอาจจะยังสนใจนิดหน่อย ตอนนี้คิดเรื่องพวกเขาไปก็ไม่คุ้มค่าอยู่บ้าง”
จ้าวจวิ้นได้ยินคำพูดก็เอ่ยพลางยิ้มแย้มว่า “ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นเราก็ไปด้วยกันเถอะ”
หลี่หลานเฟิงลุกขึ้นมาและเอ่ยว่า “ได้ พวกเราไปกันเถอะ” เขาเอ่ยกับหานอวี้และเว่ยจี้ว่า “ให้ความสำคัญนิดหน่อยก็ได้อยู่ แต่ว่าคนแรกที่อยากจัดการกลุ่ม
