กคนต่างพากันหลบหนี!
ทว่าเจินเหรินอิ๋นซานกลับดักรออยู่ด้านนอกมาเนิ่นนานแล้ว ข้างกายเขาคือหานเซียง และสตรีองอาจอีกผู้หนึ่งผู้เป็นเจินเหรินสร้างรากฐานขั้นกลาง ต่างพร้อมใจกันออกมือสกัดไว้ในทันที
เจินเหรินแดนเจียงเป่ยที่เป็นระดับสร้างรากฐานขั้นต้นคนอื่น ๆ แต่ละคนก็พากันตื่นเต้นยินดี พากันบุกเข้าใส่ด้วยความคลุ้มคลั่ง ถึงอย่างไรสำหรับพวกเขาแล้ว นี่ก็แทบไม่ต่างจากโชคฟ้าประทานให้ได้สร้างความดีความชอบ!
ขณะเดียวกัน ลวี่หยางก็พ่นลมหายใจออกลึก ๆ ระบายแรงเครียดในอก ฟื้นคืนพลังกลับมาได้บ้าง
ก่อนหน้านี้ เขามิใช่แสร้งหยิ่งผยองมิยอมลงมือ แต่เป็นเพราะการฟันเด็ดชีวิตเฒ่าตกมังกรในกระบี่เดียวเมื่อครู่ คือการลงมือสุดแรงสิ้นลมปราณทั้งกาย จึงยังมิอาจฟื้นพลังกลับมาได้
ทำได้เพียงเงียบไว้ แสร้งเป็นยอดคน
พูดตามตรง เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าหากอีกฝ่ายรุมเข้ามา ก็จะต้องใช้เสื้อคลุมดำแห่งการลี้ภัย “เสื้อคลุมกำราบภัยร้อยทิศ” ต้านทานการรุมฆ่าไว้ให้จงได้ คิดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายกลับถูกเขาข่มขวัญจนเสียขวัญหนีตาย!
“เศษหนูแห่งเจียงตง…”
ลวี่หยางส่ายหน้าเบา ๆ พลางถือกระบี่อเวจีแนบมือ กระบี่ก็พลันส่งเสียงร้องสูงเสียด ฟังดูราวดีใจอย่างหาที่เปรียบมิได้ ลำแสงแห่งกระบี่ฟุ้งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าราวไร้สิ้นสุด ฉายเงาภาพลึกลับออกมา เพชฌฆาตมนุษย์!
การสิ้นชีพของเฒ่าตกมังกรนั้น กลับกลายเป็นแรงส่งที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าจะนึกฝันแก่เงาภาพนั้น ในฐาน
